Aktualizacja: lipiec'2021



Not all links are working correctly. Apologies.
Nadszedł czas remontów i wyrzucania śmieci z serwera. To będzie chwilę trwać, gdyż - jak wiadomo - MUWIT robię w czasie wolnym. W tym momencie jeszcze kilka linków nie działa tak jak powinno (na pewno kilka). Ale mam szczera nadzieję, że po remoncie strona będzie dobrze wyglądać na komputerze i przyzwoicie na komórkach - choć żal mi tych skalowalnych tabelek... Tak ładnie już nie będzie.


Białowieża i Puszcza Białowieska


Zwierzęta w Rezerwacie eksponowane są w warunkach półnaturalnych, w dużych zagrodach pokrytych naturalną roślinnością, mogą więc nie być widoczne przez cały czas. Ze względu na naturalny sposób karmienia zwierząt kopytnych (pastwisko), zagrody użytkowane są naprzemiennie, stąd w części z nich nie ma zwierząt, aby trawa mogła odrosnąć.

        


Biebrzański Park Narodowy
Bagna Biebrzańskie leżą w północno-wschodniej Polsce, która jest uważana za najzimniejszy (poza górami) region kraju. Klimat Kotliny wynika z nakładania się cech związanych z rozległymi obszarami torfowisk, formą dolinną i ogólnych cech klimatu północno-wschodniej Polski. Klimat jest zbliżony do kontynentalnego z elementami subborealnego. Cechuje go długa zima, krótkie przedwiośnie i najkrótszy (poza górami) okres wegetacyjny. Średnia roczna temperatura jest jedną z najniższych na niżu.


        


Kraków

Bielany - kiedyś wieś, obecnie dzielnica Krakowa leży nad Wisłą na południowo-wschodnim skraju Lasku Wolskiego. Od północy graniczy ona z Chełmem,od wschodu z Przegorzałami a od zachodu z leżącymi już poza Krakowem Kryspinowem i Piekarami.


           




Ziemia nyska

Korfantów to niewielkie miasteczko, słynące z Ośrodka rehabilitacji, znajdującego się w starym zamku. Prawda niestety jest taka, że w bezpośredniej okolicy niewiele jest do zwiedzania - poza spacerami po parku zamkowym (z wspaniałą aleją drzew - w tym starych pomnikowych dębów) i krzyża pokutnego na drodze do Biedronki:) Jednakże... będąc tam, mimo wszystko warto wiedzieć co w bezpośredniej okolicy się znajduje, chociażby po to aby z sensem wybrać się na rehabilitacyny spacer :)


        


Warmia i Mazury

Na przełomie XVIII i XIX wieku świat stał u progu nowoczesności. Położono kabel telegraficzny pod kanałem La Manche, przepłynięto Atlantyk i skonstruowano silnik elektryczny. Po świecie jeździły już pociągi, a następne lata miały przynieść rozwój lotnictwa. Świat parł do przodu. A tym czasem w maleńkim i uroczym miasteczku na Warmii palono na stosie ostatnią czarownicę...
Ostatni stos w Europie zapłonął w 1811 roku, na rynku w Reszlu. Reszel jednak nie tylko ostatnim stosem w Europie stoi. Malutkie miasteczko, którego budowę przypisuje się Krzyżakom w 1241 kusi soczystą zielenią lasów porastających wzgórze, na którym kryją się pozostałości murów obronnych, malowniczymi widokami i aurą tajemniczości rodem ze średniowiecza. Reszel jest bowiem żywą, acz nieformalną, listą 7 cudów średniowiecznego świata.


        


Gory Opawskie (Sudety Wschodnie)

Gwarkowa Perć - stary kamieniołom. Waldemar Brygier pisze w swoim przewodniku "Góry Opawskie" iż przy odrobinie dobrej woli można podciągnąć tą drogę pod kategorię VIA FERRAT, czyli dróg żelaznych. 35 stopniowa drabina, którą trzeba przejść żeby móc dalej iść to jedyne takie miejsce w polskich Sudetach. Druga, ale już prawdziwa via ferrata znajduje się w niemieckiej części Gór łużyckich (Nonnenfelsen)


        


Opolszczyzna

Czy to potworek architektoniczny? Czy to tzw. "gargamel"? Czy też wizja architekta? Albo własciciela? Jakkolwiek by nie było - z pewnością zamek w Mosznej to jeden z niewielu takich w Polsce. A na Opolszczyźnie już na pewno. Mnie niebezpiecznie kojarzy się z uniwersytetem Harry'ego Pottera - choć przyznaję, nie czytałam.


     


Suwalszczyzna

Krajobraz północnej Suwalszczyzny jest swoistym muzeum natury, kwintesencją spadku po lodowcu otrzymanym przez kontynent europejski. Nagromadziły się tu przeróżne formy polodowcowej rzeźby terenu: moreny, kemy, kemowe tarasy, ozy, drumliny, rynny i cyrki lodowcowe. Są młode i wyraziste, lodowiec bowiem odszedł stąd najpóźniej. Na ziemi suwalskiej leży 160 jezior o powierzchni powyżej 1 ha, w tym słynna Hańcza.

              


Zachodnie Bieszczady

Formalnie region ten należy do Beskidu Niskiego. Wg map i rzeszy turystów- do Bieszczad. Wszystkie bieszczadzkie wędrówki zazwyczaj zaczynają się w Komańczy. Tutaj był internowany kardynał Wyszyński (w pobliskim klasztorze Nazaretek można oglądać jego celę). Tu też znajdują się aż dwie drewniane cerkwie.

           


TOP-temat: Cmentarze
Cmentarze żydowskie

Pochodzące z języka niemieckiego słowo "kirkut" na określenie cmentarza żydowskiego, początkowo używane w Galicji, przyjęło się na terenie całego kraju. W języku hebrajskim cmentarze określano jako "dom życia", "dom grobów" lub "dom życia wiecznego".
W religii żydowskiej niezwykle istotną jest zasada nienaruszalności grobu. Niemożliwa więc jest również likwidacja cmentarza. Dla Żydów największe znaczenie ma to co kryje ziemia a nagrobki (macewy) mają znaczenie wtórne, choć otaczane są należnym szacunkiem. Macewa swym kształtem nawiązuje do bramy, jako symbolu przejścia z życia ziemskiego do życia w innym świecie. Często widywane, ułożone na macewach kamyki, są prastarym zwyczajem wyrażania szacunku dla zmarłego, wywodzącym się z dawnych czasów, gdy zwłoki grzebano na pustyni pod pryzmą kamieni. Zamieszczana na macewach ornamentyka i epitafia mają swoją bogatą symbolikę. Większość macew jest zorientowana w kierunku wschodnim lub w stronę bramy cmentarnej. >>


                       





Cmentarze warszawskie


Przyznajmy, że nie tylko Powązki - choć faktycznie znane w całej Polsce. Najbardziej przejmujący nagrobek, który widziałam, znajduje się na cmentarzu Bródnowskim. Na Woli zaś znaleźć można wielowyznaniowe nekropolie.

     


Cmentarze choleryczne

Wydaje się, że epidemie w dawnych czasach były nieco częstsze niż teraz. Takie całkiem niefajne - z mnóstwem ofiar (śmiertelnych). Biedacy nie mieli wyboru - szczepić się czy nie... Wydawałoby się również, że po dawnych epidemiach nie został ślad. Ale to nieprawda - jeśli dobrze się przyjrzeć, to niemal w każdej miejscowości w Polsce znajduje się mniejszy lub większy cmentarz epidemiczny. Najczęściej choleryczny. Znaleźć je dość trudno, choc coraz częściej są one oznaczone. Nierzadko znajduje się tu krzyż lub pomnik. Najczęściej postawiony przez społeczników.
Dotychczas odwiedziłam jedynie kilka takich miejsc. Lokalizację namierzyłam dzięki geocaching i opencaching.

Cmentarze wykluczonych

Cmentarz przeklętych. O zapomnianym cmentarzu pod Dzwonkówką krążą różne historie. Niewielkie wzniesienie, ukryte w gęstym lesie, kryje wiele tajemnic. To tam przez wiele lat górale porzucali ciała samobójców. Dawniej nie tylko samobójstw, ale ich ciała traktowano z wielką pogardą. By nie ściągnąć na siebie oraz całą wiejską społeczność złych mocy, górale przestrzegali kilku zasad.
Po pierwsze osoba, która znalazła ciało wisielca, musiała zmarłemu wymierzyć policzek lub trzykrotnie uderzyć go w głowę.
Po drugie ciała samobójcy nie wolno było przed pochówkiem myć ani też przebierać w inne ubranie. "Dawniej ludzie bali się nawet dotknąć takiego człowieka, bo myśleli, że zginął z rąk diabła
Według górali samobójca nie zasługiwał na pogrzeb. Pochówek miał być cichy, bez udziału księdza. Trumny z ciałem nie można było wnieść do kościoła czy też na cmentarz.


Cmentarze z IWS:

Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Założenie cmentarza zaprojektował Dušan Jurkovič. Pochowano tu 42 żołnierzy austro-węgierskich oraz 12 rosyjskich poległych w lutym i marcu 1915 roku. >>


        



Dziś znajduje się głęboko w lesie jednakże w czasie jego budowy teren z przodu cmentarza, obecnie porośnięty drzewami stanowiły łąki – las zaczynający się dopiero powyżej cmentarza stanowił dla niego tło. Do dzisiaj zachowały w stanie średnim, lecz nadal czytelnym prawie wszystkie elementy architektoniczne: wały ograniczające cmentarz od terenu, schodki prowadzące na pola grobowe i kamienne obwódki samych grobów których jest tutaj w sumie 6.

        



Cmentarz zbudowany jest na planie zbliżonym do kwadratu i otoczony niskim kamiennym murem. Do środka cmentarza prowadzi dwuskrzydłowa drewniana furtka. W południowo-zachodniej części ogrodzenia znajduje się kopiec o podłużnym kształcie z dwoma wąskimi tarasami. Zwieńczony jest kamiennym krzyżem ustawionym na podłużnej płycie. Groby oznaczone są drewnianymi krzyżami łacińskimi i lotaryńskimi. Obecny wygląd cmentarza różni się od pierwotnego. >>


        



Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Założenie cmentarza zaprojektował Dušan Jurkovič. Pochowano tu 42 żołnierzy austro-węgierskich oraz 12 rosyjskich poległych w lutym i marcu 1915 roku. >>


        



Projektował Hans Mayr. Pochowano na nim prawdopodobnie 82 żołnierzy w tym 8 Rosjan. Cmentarz ten przepięknie usytuowany jest pośród kilku startych łemkowskich nagrobków, na cmentarzu wiejskim, ok. 300 m powyżej pięknej drewnianej cerkwi p.w. Opieki Bogurodzicy z 1653 r. W przeciwieństwie do innych kwater na cmentarzach wiejskich zachował on swój charakter. >>


        



Jabłoniec to wzgórze o wys. 624 m.n,.p.m. położone w Beskidzie Wyspowym. W czasie I wojny światowej, w grudniu 1914 r. na wzgórzu tym doszło do tzw. bitwy pod Limanową, pomiędzy wojskami austro-węgierskimi i rosyjskimi, w wyniku której ofensywa rosyjska na zachód została powstrzymana. Cmentarz żołnierski nr 368 wedle koncepcji Gustawa Ludwiga (projektant cmentarza) miał był reprezentacyjną nekropolią X limanowskiego okręgu cmentarnego. Kompleks składa się z dwóch części przedzielonych drogą. >>


        



Cmentarz wojenny nr 478 - Kalwaria Zebrzydowska
W pobliżu Wyższego Seminarium Duchownego oo. Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej, na obrzeżach lasu, znajduje się zadbany, uporządkowany Cmentarz Wojenny z 1915 r., na którym pochowano kilkudziesięciu żołnierzy armii austriackiej, którzy zmarli w latach 1914-1915. Wśród grobów odnaleźć można cywili (Kutcher lub Fuhrmann - co świadczy o tym, że byli tam pracownicy powołani do pomocy wojsku - a także muzułmanina, żołnierza 4 Bośniacko-Hercegowińskiego Pułku Piechoty, który wspierał wojska austriackie. >>


        





Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny w Kłóbce

Ze względu na swoje położenie wśród pagórków, lasów i jezior Kłóbka nazywana jest „Perłą Kujaw”. W tym urokliwym krajobrazie ulokowany jest park etnograficzny z kilkunastoma obiektami architektury wiejskiej, z których najstarsze pochodzą z XVIII wieku. Oprócz trzech zagród, na które składają się chałupy, stodoły, chlewiki, obórki, stajnie i spichlerze na terenie skansenowskiej wsi odtworzone zostały stare zakłady rzemieślnicze — kuźnia, olejarnia i garncarnia oraz wiatrak „koźlak”. W centrum skansenowskiej wsi znajduje się stara karczma, budynek szkoły, remiza strażacka i kościół.

     

Wilkoliniec - na liście UNESCO:

Tu rzeczywiście czas zatrzymał się sto lat temu, a uroku temu miejscu dodaje jeszcze jego przepiękne, górskie położenie. Nie jest jednak prawdą, że jedynym murowanym budynkiem we wsi jest kościół. Znajduje się tu studnia z 1860 r., do dzisiaj jedyne źródło wody pitnej we wsi, a także kryta gontem drewniana dzwonnica konstrukcji zrębowej z 1770 r., będąca swoistą wizytówką wsi.

     


Wielkopolski Park Etnograficzny:

Wielkopolski Park Etnograficzny w Dziekanowicach (na Lednicy)- Uwagę każdego odwiedzającego Wielkopolski Park Etnograficzny zwrócą zapewne trzy wiatraki, ustawione na wzgórzu. Dwa z nich to wiatraki drewniane – tzw. partlak i koźlak, zbudowane w XIX wieku, trzeci wiatrak to murowany holender. Wszystkie trzy widać niemal z każdego miejsca muzeum. Warto też zwrócić uwagę na najstarszy obiekt muzealny – ponad czterystuletnia, bo pochodząca z 1602 roku, chałupę z miejscowości Zdrój.

        
Skansen kurpiowski w Nowogrodzie

Należy do dwóch najstarszych muzeów budownictwa ludowego w Polsce. Zbiory, w liczbie około 3000 eksponatów, pochodziły głównie z zasobów prywatnych Adama Chętnika i związane były z Kurpiowską Puszczą Zieloną. Obecnie na powierzchni około 3,5 ha znajdują się 23 budynki mieszkalne i gospodarcze z odpowiednim wyposażeniem oraz kilkadziesiąt obiektów tzw. małej architektury: barcie, kapliczki, studnie, bróg itp. Wszystkie budynki są konstrukcji zrębowej, z okresu od końca XVIII w. do I połowy XX w. z terenu Kurpiowskiej Puszczy Zielonej. Jest to obszar o specyficznej, tradycyjnej kulturze ludowej z charakterystycznym kurpiowskim ubiorem, rzeźbą, zdobnictwem i budownictwem drewnianym. Kurpiowskie chaty z ozdobnymi szczytami, śparogami, nadokiennikami, a także budynki gospodarcze m.in. spichlerze z podcieniami, ustawione na kamieniach czy "grzybkach" reprezentują niemal klasyczne formy w drewnianym budownictwie ludowym.

        
Kolbuszowa:
Wśród obiektów zlokalizowanych na terenie skansenu znajdują się między innymi: młyn wodny z Żołyni z 2 poł. XIX w.,będący przykładem przemysłowego budownictwa Lasowiaków, stodoła z Kopci z 1749 r., chałupa z Raniżowa z końca XVIII w.- przykład zanikającego budownictwa z okresu osadnictwa józefińskiego w Puszczy Sandomierskiej. Plenerowa ekspozycja uli rozmieszczonych w niewielkim zagajniku ilustruje najważniejsze etapy rozwoju pszczelarstwa na terenie Puszczy Sandomierskiej.

           

Skansen Krakowiaków Zachodnich w Wygiełzowie
Swym zasięgiem NPE obejmuje tereny zamieszkałe przez Krakowiaków Zachodnich, a więc obszar leżący po obu stronach Wisły na zachód od Krakowa aż po Przemszę. Skansen położony tak niedaleko od Krakowa, a jednak nieodwiedzany tak często i tłumnie, jak na to zasługuje.

        

Sądecki Park Etnograficzny
Sądecki Park Etnograficzny udostępniony został zwiedzającym w 1975 roku. Obecnie na obszarze ponad 20 ha, eksponowanych w nim jest około 70 zabytkowych obiektów, głównie drewnianej architektury ludowej. Większość z nich pochodzi z XIX wieku, ale np. dwór małopolski z Rdzawy aż z XVII wieku. Na terenie parku prezentowana jest architektura wszystkich grup etnograficznych Sądecczyzny: Lachów i Górali Sądeckich, Pogórzan, Łemków, Romów i Niemców Galicyjskich. Całość usytuowana jest w dzielnicy Falkowa na łagodnie wznoszącym się stoku, z przepiękną panoramą Nowego Sącza. Ewenementem jest to, że na terenie parku zgromadzono trzy XVIII- wieczne świątynie trzech różnych obrządków chrześcijańskich.


        

Ośrodek Budownictwa Ludowego w Szymbarku
"Skansen Wsi Pogórzańskiej" im. prof. Romana Reinfussa w Szymbarku jest oddziałem Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach. Na obszarze o powierzchni ok. 2 ha znajduje się 15 obiektów. W jego sąsiedztwie usytuowany jest dworek mieszczański przeniesiony z Gorlic, na miejsce już nie istniejącego, osiemnastowiecznego dworku szlacheckiego. Naprzeciwko dworku wznosi się szesnastowieczny dwór obronny- dawna siedziba rodu Gładyszów.
     


Muzeum Wsi Kieleckiej

Park Etnograficzny w Tokarni powołano w 1976 roku, a zaczęło funkcjonować od 1977 roku. Jest realizacją założeń naukowych etnografa i znawcy tradycyjnej kultury ludowej profesora Romana Reinfussa. Jego zamierzeniem było odtworzenie typowego układu osadniczego wiosek z różnych subregionów Kielecczyzny: Gór Świętokrzyskich, Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, Wyżyny Sandomierskiej i Niecki Nidziańskiej.

        



Park etnograficzny w Olsztynku
Muzeum dysponuje obecnie terenem o powierzchni 94 ha. Posiada bogate zbiory muzealiów ruchomych i nieruchomych. Zgromadzone są w 79 obiektach dużej i małej architektury wiejskiej z Warmii, Mazur, Powiśla i Małej Litwy, o zróżnicowanych funkcjach, budowie i konstrukcji. Są to budynki mieszkalne, sakralne, zabudowania gospodarcze i przemysłowe. Wyposażenie budynków stanowią eksponaty pokazujące tradycyjne metody pracy i obrzędy na wsi w XIX i XX wieku. Zbiory muzealne kultury materialnej oraz sztuki ludowej przekraczają 14 tys. egzemplarzy.

        
Muzeum Wsi Opolskiej


to jedyne muzeum na wolnym powietrzu w województwie Opolskiem i jedno z czterech tego rodzaju, położonych w historycznych granicach Śląska. W ciągu prawie 50 lat działalności Muzeum stworzona została bogata plenerowa ekspozycja zabytków drewnianej architektury wiejskiej Śląska Opolskiego.


     



Skansen Kultury Materialnej Chełmszczyzny i Podlasia:

Pełna nazwa muzeum i opiekującego się nim Towarzystwa zdradza wyjątkowość tego miejsca i koncepcji, jaka towarzyszyła jego powstaniu. Zgodnie z nią, obiekt ma eksponować elementy kultury materialnej właściwe regionowi, który podlegał różnym wpływom. Z jednej strony oddziaływały tradycje właściwe Ziemi Chełmskiej, z drugiej zaś te charakterystyczne dla Podlasia. Nie można przy tym zapominać o roli nieopodal znajdującej się granicy polsko-białorusko-ukraińskiej – jej obecność bez wątpienia przyczynia się do jeszcze większego urozmaicenia regionu.

           

Skansen w Maurzycach:

Łowicki Park Etnograficzny w Maurzycach gromadzi zabytki architektury z terenu dawnego Księstwa Łowickiego (obszar współczesnych powiatów łowickiego i skierniewickiego). Położony jest w odległości ok. 7 km od Łowicza, przy trasie Warszawa – Poznań. Do zwiedzania został udostępniony w połowie lat 80. Obecnie znajduje się tu ponad 40 obiektów, datowanych w większości na II poł. XIX i I poł. XX w. Ich rozmieszczenie ukazuje dwa historyczne układy przestrzenne łowickiej wsi: tzw. starą wieś – owalnicę z centralnym placem wioskowym, występującą w XIX w. oraz tzw. nową wieś – pouwłaszczeniową ulicówkę.


           
Muzeum Kowalstwa w Warszawie

Muzeum powstało w latach dziewięćdziesiątych XX wieku, z inicjatywy małżeństwa Eleonory i Zdzisława Gałeckich. W skład muzeum wchodzi kuźnia o pow. 30 m2, konstrukcji drewnianej, zrębowej, z wyposażeniem charakterystycznym dla podmiejskich kuźni z początku XX w. z terenu Mazowsza. Kontynuuje tradycje dawnej kuźni służewskiej, jednej z najstarszych na Mazowszu. Wyposażenie kuźni stanowią przedmioty i narzędzia z epoki, wykorzystywane w dawnych warsztatach kowalskich, m.in. dwukomorowy miech kowalski, wiertarka ręczna, kamień szlifierski, kowadło "bezroże", dziurawnica kowalska oraz masywny, drewniany stół warsztatowy z imadłami

     
Copyright © MUWIT.pl    O portalu |  autorzy |