Aktualizacja: 26.maja'2022
  




Ateny
Przewodnik z cyklu PLUS







Oglądane z pewnego dystansu – zarówno z powietrza jak i z morza – wydają się być współcześnie monolityczną, pozbawioną uroku pustynią betonowych domów, maksymalnie zajmujących właściwie każdą wolną przestrzeń, położoną przy wybrzeżu Zatoki Sarońskiej. Przy bliższym spotkaniu z grecką stolicą okazuje się, że każda dzielnica to osobna enklawa, rządząca się własnymi, wewnętrznymi prawami, rytmem dnia i zasadami życia. Goście przybywający do Aten po raz pierwszy mogą czuć się zakłopotani, zbici z tropu. Miasto ugina się pod ciężarem swego historyczno-kulturowego dziedzictwa, jakim częstowano i wciąż częstuje się Europę.


na liście UNESCO:


Akropol w Atenach
Akropol w Atenach, na którym wznoszą się cztery arcydzieła klasycznej sztuki greckiej: Partenon, Propyleje, Erechteion oraz świątynia Nike Apteros, stanowi wykładnię cywilizacji, mitów i religii starożytnej Grecji na przestrzeni przeszło tysiąca lat i może być uznany za symbol idei światowego dziedzictwa.


        


Teatr Dionizosa
Teatr Dionisosa w Atenach znajduje się na zboczach Akropolu i jego zobaczenie wymaga biletu wstępu. Czy warto, czy nie - to już zostawiam Wam. Niestety, w mojej prywatnej opinii jest to powiększona piaskownica, w której dzieci bawiły się kamyczkami. (tak, wiem, ze stoi za tymi kamyczkami, kupę historii i wiele lat. A nawet tysięcy lat. Nie zmienia to jednak faktu, że teatr w Epidauros, również znajdujący się na liście UNESCO, zapiera dech w piersiach, a tu... no cóż, kupka kamieni.


        



Co zobaczyć?:

Spacerowe centrum Aten:


Plaka
Współcześnie dzielnica ta zachowała się niemal w identycznym stanie, w jakim znajdowała się w chwili wybuchu wojny o niepodległość w 1821 roku. Spacer po Place pozwala wyobrazić sobie, jak wyglądały Ateny pod koniec tureckiego panowania, kiedy dzisiejsza stolica Grecji była zaledwie małym miasteczkiem z drobnymi domkami, wybudowanymi wśród krętych uliczek.

Anafiotika
Miniaturowe tarasy, będące często dachami chatek poniżej, zapełnione są różnymi sprzętami domowego użytku. Na niektórych z nich widać jeszcze ślady starych palenisk – tutaj stały piece pierwszych rezydentów Anafiotyki. Ponieważ nie stać ich było na zakup ziemi, korzystali oni z prawa, które mówiło, że kto zdoła w ciągu jednej nocy wznieść cztery ściany i nakryć je dachem, o świcie staje się właścicielem zajętego w tak przedziwny sposób terenu. Zastosowanie tej zasady może tłumaczyć tajemnicę skromnego, wręcz prymitywnego wyglądu tutejszej okolicy.

Istnieje kilka legend związanych z tą okolicą. Ta powtarzana najczęściej opowiada, że Anafiotyka miała być zbudowana przez przybyszów z cykladzkiej Anafi. Mieszkańcy tej wyspy od wieków słynęli z pięknych kompozycji architektonicznych, a do Aten sprowadził ich pierwszy król Grecji – Otto Bawarski. Robotnicy ci mieli za zadanie wybudować młodemu władcy wspaniały pałac. Na czas prac emigranci osiedlili się na zboczach wzgórza Akropolis, gdzie wznieśli domki, swoim wyglądem przypominające zabudowania, jakie pozostawili na swojej Anafi. (tekst: Katarzyna Jakielaszek z polonorama.com)


Psyri (Ψυρή)
Romantyczna atmosfera minionych lat i dawnych zwyczajów zachowała się dzielnicy, zapisanej w kronikach miasta pod nazwą Psirí. Okolicę tę wypełnia w większości skromna architektura, pamiętająca czasy premiera Elefteriosa Wenizelosa. Jest to fragment miasta, który składa się praktycznie z kilkunastu zaledwie uliczek, skupionych wokół jednego placu, noszącego nazwę pochodzącą od tytułu całej dzielnicy. Psiri jest niczym labirynt wąskich, skromnych alejek, które wypełniają w większości bielone wapnem domy.

Współcześnie Psirí graniczy z ruchliwą, wypełnioną miejskim gwarem ulicą Ermou. Przez cały tydzień w tutejszych małych i większych zakładach usługowych oraz przeróżnych punktach handlowych można nabyć rozmaite przedmioty, często niemożliwe do znalezienia na żadnym innym targu.
Ulicę Ermou – ciągnącą się od placu Sintagma aż do bram starożytnego cmentarza Keramejkos – odwiedzają również miłośnicy starej książki. W wystawionych na chodnikach pudłach czy prowizorycznie zmontowanych biblioteczkach potrafią oni godzinami szukać swego „białego kruka”. Można tu także wyszperać obrazy, stare mapy czy ryciny, powstałe kilkadziesiąt lat temu. Ulica Ermou sąsiaduje z Plaką – turystyczno-zabytkową dzielnicą, którą darzy sentymentem cała ateńska stolica. (tekst: Katarzyna Jakielaszek z polonorama.com)



  


Monastiraki

Plac Monastiraki to centrum jednej z głównych dzielnic handlowych Aten. Nie da się go pominąć spacerując ulicami stolicy, gdyż usytuowany jest on blisko największych jej atrakcji. I tak przykładowo od Biblioteki Hadriana dzieli go dystans zaledwie 300 metrów, od greckiej Agory 350 metrów, rzymskiej Agory 500 metrów, a do Akropolu jest zaledwie 1 km.

W każdą niedzielę plac Monastiraki przekształca się w pchli targ. Można tu znaleźć wszystko: od płyt gramofonowych, przez instrumenty muzyczne, aż po ręcznie tzw. śmieci, które zasilą, zapewne, niejedną półkę z pamiątkami...


Kapnikarea

Kościół Panagia Kapnikarea został wybudowany w połowie XI wieku, na miejscu dawnej świątyni, poświęconej prawdopodobnie Atenie lub Demeter. Tradycja przypisuje jednak założenie świątyni cesarzowej Irenie, która władała imperium bizantyjskim w latach 792–802.

Świątynię wzniesiono na planie krzyża z trzyczęściowym narteksem, którego środkowa część jest wyższa od dwóch bocznych. Kopuła stanowi najbardziej charakterystyczny i najlepiej zachowany przykład typu ateńskiego. Dolną część ścian zbudowano z pozbawionych zdobień, surowych bloków kamiennych. Górną ich część pokrywają płaskorzeźby z czasów starożytnej Grecji, Rzymu, wczesnego chrześcijaństwa i Bizancjum. Starożytne płyty z wyrytymi scenami tworzą fryz obiegający całą bryłę kościoła. Jedynie do budowy kopuły, wspierającej się na czterech starożytnych kolumnach z czasów rzymskich, wykorzystano cegły. Marmurowa przegroda ołtarzowa jest kopią przegrody z klasztoru Kaissariani. Po wzniesieniu kościoła dodano, przylegającą od strony północnej, kaplicę św. Barbary. Z tego samego okresu pochodzi egzonateks dobudowany po zachodniej stronie bryły kościoła. Portyk z kolumnami dodano w XII wieku. Wnętrze pokrywają freski pochodzące z okresu XIX-wiecznej odbudowy kościoła, wśród których wyróżnia się Matka Boska z Dzieciątkiem. W czasie powstania greckiego świątynia została poważnie uszkodzona. W 1834 roku, gdy otwarto ulicę Ermou, planowano ją zburzyć. Ocalała dzięki interwencji króla Ludwika Bawarskiego. Po 1841 roku świątynia służyła jako Biblioteka Narodowa. W 1863 kościołowi znów zagroziły plany urbanistów, ale przeciwstawił im się biskup Aten. Ostatecznie na przełomie XIX i XX wieku doszło do prac rekonstrukcyjnych. Dodano wówczas mozaiki nad wejściem, natomiast kopuła została odbudowana w latach 50. XX wieku przez Uniwersytet Ateński. Zbudowana na obrzeżach Plaki świątynia znajduje się obecnie w centrum Aten, otoczona współczesną zabudową.


Omonia
Plac Omonia jest jednym z najstarszych w Atenach i najbardziej centralnym miejskim miejscem spotkań. To miejsce idealnie oddaje wspomniane kontrasty Aten. Pamiętam, kiedy kilkanaście lat temu, miałam przyjemność pilotować wycieczkę do Aten właśnie. Spaliśmy wtedy "po taniości", czyli - wówczas - najniebezpieczniejszej części w centrum. Stojąc wówczas na placu Omonia widziałam otaczające plac, biurowce i hotele. W tle, na horyzoncie, błyszczał pięknie podświetlony Akropol... a na środku placu Omonia, na zielonym trawniku, stała krowa i robiła kupę... Taki obraz zapamiętałam. I ta symboliczna krowa z Akropolem w tle, jest dla mnie symbolem Aten. Pełnych kontrastów...

Dziś jest trochę mniej niebezpiecznie, choć na na zachód od Omonii wciąż są dzielnice, w które lepiej się wieczorem nie zapuszczać. Jednakże sama Omonia została "zwrócona Ateńczykom". Na środku placu znajduje się odnowiona fontanna. Fontanna jest jedną z największych w Europie pod względem objętości wody – o szerokości 30 metrów centralny jej strumień wyrzuca wodę na wysokość 20 metrów. Na jej dnie umieszczono w sumie 188 dysz wodnych i 177 punktów świetlnych, które tworzą wspaniałe widowisko! Materiały nawierzchniowe o powierzchni 4500 metrów kwadratowych zostały zastąpione materiałami termo-neutralnymi, które zmniejszają emisję cieplną całego placu w miesiącach letnich.






  





Kerameikos – dzielnica garncarzy


5 w 1:
Akropol
Kerameikos
Agora grecka
Agora rzymska
Biblioteka Hadriana
Olympieio
Lykeion


Kerameikos

Współcześnie nazwę Keramikos nosi stacja ateńskiego metra oraz obszar przylegającej do cmentarzyska części starego śródmieścia, którego granice stanowi teren wykopalisk przy muzeum wraz z ulicami Iera Odos, Dipylou i Kriezi, dalej rozciągający się w stronę ul. Konstantinupoleos. I tam odkrywane są zespoły pochówków znaczących dla starożytnej historii Greków. Bieżące badania archeologiczne przeprowadza się przy okazji remontów ulic lub podjęcia prac budowlanych, po czym wykop zostaje zasypany z umieszczeniem odpowiedniej tablicy informacyjnej o znalezisku.


Kerameikos - najstarszy cmentarz

uwagę przykuwają przede wszystkim groby. To dlatego, że cmentarz miejski znajdował się poza murami miasta. Najstarsze z nich pochodzą ze wczesnej epoki brązu (czyli z lat 2700-2000 p.n.e.). Na skraju cmentarza mieszkańcy Aten zbudowali kwadrat, który wykorzystywany był do rytuałów oraz imprez sportowych ku czci zmarłych.


  


Eksarchia

Dzielnica jest centrum alternatywnej kultury sprzeciwiającej się wszystkiemu, co powiązane z rządem i kapitalizmem. Nigdzie nie ma kafejek, restauracji czy klubów z logo wielkich firm czy koncernów. Jest to dzielnica zupełnie wolna od współczesnych trendów globalizacji, schematycznego działania czy mody na bycie modnym. Są natomiast małe lokalne restauracje, kawiarnie i kluby. Cieszą się one dużym zainteresowaniem ze względu na pyszne jedzenie, oryginalne menu oraz klimatyczną atmosferę. Jest to niewątpliwy atut tej dzielnicy.




  


Kolonaki / Lykavitos
Stylowa dzielnica Kolonaki to centrum ekskluzywnych zakupów, w którym sklepy międzynarodowych marek i butiki greckich projektantów sąsiadują z eleganckimi sklepami koncepcyjnymi i galeriami sztuki. Restauracje średniej i wysokiej klasy serwują dania z różnych stron świata i nowoczesne potrawy greckie, a w modnych barach można na żywo posłuchać jazzu lub występu DJ-a. Szlaki piesze i kolejka linowa prowadzą na szczyt góry Likawitos, skąd można podziwiać malownicze widoki i odwiedzić kaplicę św. Jerzego.

Syntagma
Plac Syntagma to centralne miejsce Aten. To tu mieści się grecki parlament. Plac jest ważnym punktem komunikacyjnym oraz orientacyjnym da przybywających turystów. Nazwa placu pochodzi od pierwszej greckiej konstytucji (greckie syntagma = konstytucja) z 1843 roku.

Zmiana warty

Sporą atrakcją wśród turystów cieszą się Evzoni. Są to członkowie greckiej, reprezentacyjnej formacji wojskowej, którzy w symboliczny sposób na placu przed parlamentem strzegą Grobu Nieznanego Żołnierza. Jest on poświęcony wszystkim Grekom, którzy w długiej historii walczyli o swoją ojczyznę.

Ubrani są w charakterystyczne krótkie spódniczki, zaprasowane w 400 fałd. Ma to symbolizować 400 lat okupacji Grecji przez imperium osmańskie. Do tego czerwone czapki oraz białe getry z pomponami. Na nogach charakterystyczne czerwone trzewiki.


  


AKROPOL

Akropol w Atenach, na którym wznoszą się cztery arcydzieła klasycznej sztuki greckiej: Partenon, Propyleje, Erechteion oraz świątynia Nike Apteros, stanowi wykładnię cywilizacji, mitów i religii starożytnej Grecji na przestrzeni przeszło tysiąca lat i może być uznany za symbol idei światowego dziedzictwa.




     


Pierwszy cmentarz ateński

Pierwszy Cmentarz – którego status możemy porównać do warszawskich Powązek – to przestrzeń zapraszająca nie tylko do refleksji, ale także możliwość poznania wyjątkowej galerii przypadku greckiej rzeźby. Oczywiście zachęta ta nie jest niczym nowym; już w 1840 roku ateński cmentarz był wymieniany w ówczesnych przewodnikach turystycznych jako „miasto rzeźby pod gołym niebem”. Nawet jeśli wśród pochowanych na Pierwszym Cmentarzu Aten nie mamy nikogo znajomego, bez wątpienia warto tu zajrzeć. I to nie tylko dlatego, że setki dzieł sztuki czekają tu całkowicie za darmo.




  



Thiseio - Θησείο

tradycyjna dzielnica w centrum Aten w Grecji, na północny zachód od Akropolu, 1,5 km Na zachód od centrum miasta. Nazwa odnosi się do świątyni Hefajstosa, która była błędnie nazywana Thiseion (od imienia Tezeusza, mitycznego króla Aten)



Herakleidon - centrum nauki starożytnych Greków

The Museum Herakleidon was founded in 2004 by Mr. and Mrs. Firos and extends to two buildings in the historic district of Thissio, next to the Acropolis, the Ancient Agora and the Temple of Hephaestus. The first building is located at 16 Herakleidon str. and the second one 150 meters further, at 37 Ap. Pavlou str., one of the busiest pedestrian streets of Athens.

During the first decade of its operation, the museum focused on artistic activities and organized exhibitions with artworks of great artists such as M.C. Escher, Victor Vasarely, Carol Wax, Constantine Xenakis, Adolf Luther, Francesco Scavullo, Toulouse-Lautrec, Edgar Degas, Edvard Munch, Sol LeWitt and others. At the same time, a plethora of cultural activities allowed visitors to explore the essence of each artist's perspective.

Obserwatorium Narodowe

Założone w 1842 roku obserwatorium astronomiczne. Ze względu na swoje położenie na wzgórzu Nimf i centrum Aten nie może być obecnie wykorzystywane do prowadzenia obserwacji. W neoklasycystycznym budynku z wysoką kopułą mieści się muzeum prezentujące XIX wieczne przyrządy do obserwacji nieba oraz oryginalne wyposażenie obserwatorium.

Benaki Museum - Valadoros Collection

More than three hundred icons and a large number of ancient and ecclesiastical artifacts, rare editions andincunabula form a charming assemblage which expressesthe tastes and preferences of a cultivated bourgeois family in20th-century Athens.

Wzgórze Filopappou

Na szczycie znajduje się pomnik Filopapposa, który został wzniesiony w okresie rzymskim i ukształtował współczesną nazwę Wzgórza. Pomnik Filopapposa to monumentalny rzymski pomnik, który ma charakter nagrobny i zlokalizowany jest właśnie na wzgórzu Muzejon naprzeciwko Akropolu w Atenach. Jak wskazują źródła historyczne został wzniesiony w latach 114–116.

Więzienie Sokratesa




  


Muzea ateńskie

Muzeów Ci tu dostatek. Od muzeów zawierających zbiory z wykopalisk, przez te, które pokazują różne oblicza religii i kultury, aż po niewielkkie, pokazujązujące oblicza historii mniej znanej.





4 muzea na 1 bilet:
Muzeum Bizantyjskie i Chrześcijańskie
Narodowe Muzeum Archeologiczne
Muzeum Epigraficzne
Numizmatyczne


Muzeum Bizantyjskie i Chrześcijańskie
W mojej skromnej opinii, wystawa w Muzeum Bizantyjsko-Chrześcijańskim jest idealnym przykładem na to, jak należy wystawiać eksponaty. Nie dość, że sposób konserwacji i pokazania ikon jest idealny, to jeszcze sposób przedstawienia znalezisk (np. w zrekonstruowanych grobowcach) pokazuje czym są dane znaleziska, jak je stosowano i do czego służyły. Oczywiście, trzeba mieć miejsce, aby takie wystawy organizować, ale akurat to muzeum, na szczęście, to miejsce ma. Równie pięknie pokazane są artefakty z dawnych świątyń (dziś najczęściej w ruinie). Fragmenty są posadowione na tle zdjęć z danej świątyni. Największy laik wie tu o co chodzi. To jest mistrzostwo wystawiennictwa, bez dwóch zdań.

Muzeum sztuki islamskiej (Benaki)

The Islamic art collections of the Benaki Museum are housed in a complex of neo-classical buildings located in the historical centre of Athens, in the Kerameikos district. Major archaeological sites located in the same area include the grounds of the ancient Agora (currently undergoing development), the Doric temple of Hephaestus (the "Theseio") and the Museum of the ancient Kerameikos necropolis (cemetery). This complex of buildings at the corner of Agion Asomaton and Dipylou streets, was donated to the Museum by the late Lambros Eftaxias, who in his later years served as Honorary President of the Museum Board of Trustees.

Muzeum Sztuki Cykladzkiej
muzealny budynek spełnia nie tylko współczesne wymagania wystawiennicze, ale by był związany niewidzialną nicią z przeszłością – do jego budowy zastosowano materiały typowe dla Cyklad – biały marmur i granit.

Podstawę zbiorów stanowi licząca ponad 1100 artefaktów kolekcja Nicholasa i Dolly Goulanrisów, którzy zaczęli ją tworzyć od 1960 r. Znalazły się w niej przedmioty przynależne sztuce cykladzkiej – ponad 300 obiektów oraz dzieła sztuki starożytnej Grecji (okres od 2000 r. p.n.e. do 395 r. n.e.), jak wazy i biżuteria z okresu geometrycznego i archaicznego.


Benaki Muzeum Kultury Greckiej
The Benaki Museum of Greek Culture is housed in one of the most beautiful neoclassical-style buildings in Athens, near the National Garden and the Hellenic Parliament. It was converted into a museum in order to shelter the collections of Antonis Benakis and was donated to the Greek nation by himself and his three sisters, Alexandra, Penelope and Argine. Following its most recent refurbishment (1989–2000), the building houses a unique exhibition on Greek culture arranged diachronically from prehistory to the 20th century.

Muzeum Aten

Choć niemal całe Ateny są jednym, wielkim muzeum, to jednak posiada, w bogatej ofercie muzealnej, muzeum miasta Ateny.
Zawiera kolekcję różnych przedmiotów związanych z Atenami, zebranych przez kolekcjonera sztuki Lambrosa Eutaxiasa. Obejmuje antyki, sztukę bizantyjską, rzeźby, obrazy, rysunki, fotografie oraz wyroby metalowe, szklane i tekstylne.

Narodowe Muzeum Historyczne

Muzeum przybliża historię Grecji od upadku Cesarstwa Bizantyńskiego do II wojny światowej. Główny nacisk położono na okres walki Greków o niepodległość w XIX wieku oraz tworzenie się nowożytnego państwa. Na wystawach można zobaczyć broń, mundury, dokumenty, obrazy i rzeźby, przedmioty codziennego użytku, ceramikę oraz kolekcję tradycyjnych strojów z różnych regionów Grecji.

Muzeum Starożytnej Technologii

Rekonstrukcje mało znanych starożytnych greckich wynalazków mechanicznych zyskały własne muzeum w Atenach, wraz z otwarciem Muzeum Starożytnej Greckiej Technologii. Jest to trzecie muzeum, które inżynier z Uniwersytetu Patras, Kostas Kotsanas, założył mając nadzieję na wyeksponowanie starożytnych greckich osiągnięć technologicznych kraju.

Muzeum Techniki Starożytnej Grecji, w którym znajdują się niezliczone repliki budzi wiele zainteresowania. Jak wskazuje jego założyciel: „Zaczął skupiać się na starożytnej greckiej technologii, badając źródła i rekonstruując to, co odkrył”– dodał. Poza mechanizmem z Antykithiry, pierwszym na świecie komputerem znalezionym we wraku statku u wybrzeży Antykithiry, który zyskał duży rozgłos na całym świecie, niewiele innych mechanicznych wynalazków starożytnych Greków jest szeroko znanych opinii publicznej.


  


Copyright © MUWIT.pl    O portalu |  autorzy |