Słupsk jest miastem, które potrafi pozytywnie zaskoczyć odwiedzających je turystów. Może pochwalić się dużą liczbą zabytków i atrakcji. Wśród nich są gotyckie kościoły i bramy, jeden z najstarszych młynów w Polsce, Zamek Książąt Pomorskich, urokliwy deptak na ulicy Nowobramskiej.

Drewniana, najstarsza w Europie, działająca drewniana winda, wpisana w rejestr zabytków miasta Słupska - znajduje się w tzw. Złotej Kamienicy, przez słupszczan znanej bardziej jako Dom Towarowy "Słowiniec".

Dom Towarowy został zbudowany w 1911 roku. Działał nieprzerwanie do lat 90. Potem Słowiniec został sprzedany prywatnemu właścicielowi, który odnawia ją krok po kroku. Złota Kamienica, bo tak się teraz nazywa budynek przy pl. Zwycięstwa 11, jest odnawiana. Remontowana jest winda - drewniana, najstarsza w Europie, działająca drewniana winda, wpisana w rejestr zabytków miasta Słupska. Na ścianach można obejrzeć fotografie, wykupione z muzeum przez obecnego właściciela, które pokazują Słupsk sprzed stu lat.

Zaprojektował go Eduard Koch, słupski architekt miejski, który nadał charakter przedwojennemu miastu. Przygotowany z wielkim rozmachem i stylem z charakterystycznymi, wielkimi, przeszklonymi oknami na parterach, aż do ziemi robił duże wrażenie na współczesnych. Uznano go za najnowocześniejszy na całym Pomorzu.(tekst: gp24.pl).

Baszta powstała latach 1411-1415 jako część miejskich fortyfikacji i przez pierwsze dwa stulecia pełniła funkcje typowo obronne. Dopiero w XVII wieku zmieniono jej przeznaczenie, przebudowując na więzienie dla kobiet oskarżonych o czary. Aż do II wojny światowej budowla pełniła najróżniejsze funkcje, w tym magazynu. W trakcie działań wojennych wewnętrzna część baszty została zniszczona - w dobrym stanie zachowała się jedynie zewnętrzna ściana. Zabytkowy budynek odbudowano w latach 70. z przeznaczeniem na galerię sztuki. Wewnętrzną ścianę budynku oszklono. Na szczycie baszty powiewa wiatrowskaz w kształcie czarownicy, przypominający o mrocznej historii tego miejsca.

Pierwszymi skazanymi były dwórki księżnej Anny, Scholastyka i Runga. Ich proces odbył się w 1651 roku. Na podstawie dostępnych źródeł udało się ustalić, że w mieście zgładzono przynajmniej 18 domniemanych czarownic.

Najbardziej znaną słupską czarownicą jest Trina Papisten. Jej prawdziwe imię to Kathrin Zimmermann, a Papisten było jedynie złośliwym przydomkiem używanym w stosunku do katolików. Kobieta była prawdopodobnie Polką pochodzenia kaszubskiego, a na śmierć skazał ją niemiecki sąd. Ostatecznie spłonęła na stosie w 1701 roku. Ostatnią ofiarą inkwizycji była Anna Kosbad z Rowów, którą zgładzono w 1714 roku.

więcej na muzeum.slupsk.pl

Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku mieści się w kompleksie budynków znajdujących się w centrum miasta. Zajmuje malowniczo położone obiekty na obu brzegach Słupi, po lewej stronie rzeki stoją: Zamek Książąt Pomorskich z XVI wieku (czynny od 1965 r.), Młyn Zamkowy z XIV wieku (czynny od 1968 r.), tzw. Dworek z lat 70. XX wieku (czynny od 1979 r.), Brama Młyńska z XIV wieku (czynna od 1982 r.), Spichlerz Richtera z 1780 roku (czynny od 1998 r.), po prawej zaś Biały Spichlerz z 1814 roku (czynny od 2019 r.) i Czerwony Spichlerz z początku XX wieku (nieczynny, przed rewitalizacją).