Rabka to nie tylko Miasto Dzieci. To przede wszystkim uzdrowisko, ze ścieżkami zdrowia, ośrodkami oraz atrakcjami dla kuracjuszy. A co tu mogą robić nie-kuracjusze? Ano przede wszystkim znajduje się tu Muzeum Władysława Orkana (w kościele drewnianym w centrum Rabki Zdroju), węzezł szlaków pieszych, kierujących się zarówno w stronę Maciejowej, jak i w stronę Lubonia. Jedyny kłopot polega na tym, że zanim wyjdzie się "w góry" trzeba kawałek przetuptać asfaltem...

Drewniany kościół z muzeum Orkana | Drewniany Kościół p.w. św. Marii Magdaleny to jeden z ciekawszych zabytków naszego miasta. Został wzniesiony w 1606 r. staraniem ówczesnych właścicieli Rabki, oraz władz kościelnych. Sama świątynia była kilkukrotnie przebudowywana dzięki temu wnętrze nosi ślady różnych stylów i epok. Wybudowany został na kształt gotyckich budowli drewnianych przy użyciu świerkowych płazów osadzonych na kamiennym fundamencie i cokole. Wieża kościoła postawiona na planie kwadratu pierwotnie stała osobno – jej śmiała konstrukcja (na słup „na zastrzały”) dźwiga ciężar ogromnej barokowej kopuły.

Dopiero na początku XX wieku kościół przestał być wykorzystywany do celów kultowych a w 1936 r. zorganizowano w jego wnętrzu muzeum regionalne które do dziś gromadzi eksponaty z terenu zamieszkiwanego przez Zagórzan (dziś jest to ok. 5000 eksponatów).

W swoich zbiorach Muzeum posiada jedną z większych w Polsce kolekcję świątków ludowych. Patronem nowo powstałego muzeum został Władysław Orkan (1875-1930) – pisarz pochodzący z Poręby Wielkiej zwany „piewcą gorczańskiego pejzażu”.

Ekspozycja muzealna została zorganizowana w czterech przestronnych salach urządzonych w przyziemiu wieży kościoła – prezentujemy tutaj wystawę garncarstwa, pasterstwa, stroju oraz dawnej rzeźby ludowej.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link |

Gorce Rabczańskie - grupa niewysokich wzniesień na wschód od centrum Rabki (w przeważającej części leżących zresztą w granicach administracyjnych miasta), a później- korzystając z tego, że nie sądziłem, by marsz zajął więcej niż ok. 3 godziny – chciałem wykorzystać wolny czas na zwiedzenie samej Rabki i mały "wyskok" do Sieniawy, wsi na pograniczu Gorców i Pasma Podhalańskiego, do której w innej sytuacji nie byłoby okazji się wybrać. Okazało się, że był to "strzał w dziesiątkę"

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link |

z archiwum MUWIT.pl

Luboń Wielki (1022 m. n.p.m.) jest jednym z najbardziej charakterystycznych wzniesień Beskidu Wyspowego. Na jego południowo-wschodnich zboczach znajduje się rezerwat przyrody nieożywionej „Luboń Wielkiej”. Rezerwat powstał w 1970 roku i ma powierzchnię 12 ha. Na jego terenie znajduje się największe w Beskidzie Wyspowym i jedno z najładniejszych w Karpatach osuwisko fliszowe z gołoborzami. Obszar pokryty jest formami skalnymi o oryginalnych kształtach. Skały tworzą grzędy i garby skalne wysokości kilku metrów, zwane Dziurawymi Turniam.

Obszar rezerwatu otaczają naturalne drzewostany jodłowo-świerkowe i buczyny karpackiej. W zacienionych miejscach rozwijają się bujnie zbiorowiska mchów, wątrobowców i paproci. Z ciekawszych roślin występują tu: goryczka krzyżowa, marzanka wonna, porzeczka alpejska, śnieżyczka przebiśnieg i wawrzynek wilczełyko.

Przez rezerwat prowadzi żółty szlak turystyczny z Rabki Zarytego na szczyt Lubonia Wielkiego. Nadano mu imię Stanisława Dunin-Borkowskiego, członka rabczańskiego oddziału PTT i wieloletniego gospodarza schroniska PTTK na Luboniu Wielkim. Dlatego, że szlak prowadzi przez duże bloki skalne, a wędrówka nim przypomina wspinaczkę po skalnych graniach, nazwano go „Percią Borkowskiego”. Perć jest trasą zalecaną do podejścia i przeznaczoną dla bardziej wprawionych turystów.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link |

Park Podworski Hrabiów Wodzickich znajduje się w Porębie Wielkiej, u podnóża Chabówki (705 m n.p.m.).

Założony został na przełomie XVIII i XIX w. Składa się z Parku Dolnego i z Parku Górnego. W parku znajdują się pozostałości zabudowań dworskich: oficyna (piwnice i fundamenty), ruiny dworu (piwnice), lamus z lodownią, ślady fundamentów budynku i stajni zarządcy dworskiego. Od 1983 r. park jest enklawą (o powierzchni 19 ha) Gorczańskiego Parku Narodowego. Przy Parku Górnym, w miejscu spalonego w 1945 r. budynku gospodarczego, znajduje się siedziba dyrekcji GPN.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link | folwarkstarawiniarnia.pl

Dom Orkana stanął w rodzinnym przysiółku. Zaczął myśleć o budowie, kiedy w 1903 otrzymał pierwsze honorarium literackie. Projekt witkiewiczowskiej willi zrealizowali do 1905 miejscowi cieśle, choć piętro domu nigdy nie zostało ukończone. Za życia pisarza, w „Orkanówce” bywali wybitni literaci i artyści: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Kornel Makuszyński, Leopold Staff, Juliusz Osterwa, Jan Wiktor, Jan Kasprowicz, Tymon Niesiołowski. Po śmierci Orkana w 1930 willa przeszła w ręce W. Folejewskiego, pasierba pisarza. Po 1945 wymagająca stałych remontów willa podupadła. W 1973 Folejewscy sprzedali siedlisko gminie Niedźwiedź. W 1979, po remoncie, obiekt przeznaczono na cele muzealne

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link | gorskiraj.com
Link | zabytek.pl

© MUWIT.pl