z archiwum MUWIT.pl
Kluczbork
Kluczbork to ładne miasto leżące w województwie opolskim, nad rzeką Stobrawą, około 50 km od Opola. Jego historia sięga XIII wieku, kiedy to został założony przez joannitów.
Później o tym mieście głośno było za sprawą Jana z Kluczborka - autora mowy przygotowanej na powitanie Władysława Jagiełły po grunwaldzkiej bitwie. Z Kluczborskiej Ziemi pochodzi też ks. Jan Dzierżon - słynny pszczelarz, którego imię nosi tutejsze Muzeum.
Mury obronne zostały wzniesione prawdopodobnie pod koniec XIV wieku i okalały miasto z trzech stron, jako, że od północy zbudowano jedynie drewnianą palisadę z fosą. Tam bowiem rozciągały się bagna i mokradła, które stanowiły naturalną ochronę. Od Rynku, z czterech narożników rozchodziły się ulice, które zbiegały się przy dwóch bramach miejskich. Zachowała się do dziś Brama Krakowska i Baszta tej Bramy. W 1907 roku Baszta Bramy Krakowskiej, zwanej też Polską, z przełomu XV i XVI wieku, została przebudowana na wieżę ciśnień, otrzymała wówczas nowy dwustopniowy dach namiotowy. Natomiast dziś w budynku bramnym mieści się Muzeum im. Dzierżona.
Więcej
>>>
Link |
polskieszlaki.pl
GPS |
mapa-turystyczna.pl
z archiwum MUWIT.pl
Lasy Nad Górną Liswartą PK
Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe Rud Wielkich
Żywiecki PK
PK Beskidu Śląskiego
PK Beskidu Małego
PK Stawki
PK Orlich Gniazd
Załęczański PK
Lasy Nad Górną Liswartą
Rzeka Liswarta, wypływa w okolicach wsi Mzyki na wysokości ok. 315 m n.p.m. i płynie przez cały teren Parku szeroką doliną, aż do wsi Niwki, gdzie opuszcza Park na wysokości ok. 230 m n.p.m. Najważniejsze dopływy to Olszynka, Kalinka, Turza i Potok Jeżowski (Młynówka).
Cechą charakterystyczną Parku jest duża ilość antropogenicznych zbiorników wodnych, funkcjonujących jako stawy hodowlane.
Na terenie Parku występują gatunki rodzime stanowiące 83% ogółu roślin. Występuje tu ok. 855 gatunków roślin naczyniowych i 85 gatunków mszaków. Wśród roślin naczyniowych występują gatunki leśno-zaroślowe, ruderalne, nadwodne i bagienne oraz gatunki łąkowe. Spośród cennych gatunków roślin na terenie Parku
występuje m.in. bagno zwyczajne, grzybienie białe i północne, lilia złotogłów, pływacz zachodni, podrzeń żebrowiec, przylaszczka pospolita, salwinia pływająca, śnieżyczka przebiśnieg, wawrzynek wilczełyko, widłaczek torfowy, widłak goździsty i jałowcowaty oraz widłak wroniec. Ponadto rosną tu m.in. ciemiężyca
zielona, czosnek niedźwiedzi, kozłek bzowy, lepiężnik biały, liczydło górskie, narecznica górska i szerokolistna, parzydło leśne, przetacznik górski, przywrotnik nagi, starzec Fuchsa, starzec gajowy, świerząbek orzęsiony, trzcinnik owłosiony, turzyca zwisła. Subendemitem występującym na tym terenie jest brzoza czarna, rosnąca w leśnictwach: Cieszowa, Boronów i Dębowa Góra. Powierzchnia Parku to w około 60% tereny leśne.
Więcej
>>>
Z notatnika krajoznawcy
>>
Z drewnianego notatnika
>>
Link |
GPS |
z archiwum MUWIT.pl
Olesno - kirkut
Na powierzchni 0,5 hektara zachowało się około 60 nagrobków, z których najstarszy pochodzi z 1862 r. i należy do Berty Breslauer (1792–1862).
Pomniki wykonane są z granitu, piaskowca i marmuru. Zachowały się dekoracje i inskrypcje w językach hebrajskim i niemieckim
Cmentarz żydowski w Oleśnie (ul. Młyńska 50) został założony w 1814 roku. Wcześniej zmarłych chowano w miejscu, gdzie dzisiaj stoi kościół parafialny pw. Bożego Ciała. W 1868 r. wybudowano dom przedpogrzebowy (Tahara) z czerwonej cegły. Został on zwieńczony oknem z widoczną Gwiazdą Dawida. Rozebrano wówczas stare kamienne ogrodzenie cmentarza, po czym wybudowano nowy ceglany mur.
Więcej
>>>
Z notatnika krajoznawcy
>>
Z drewnianego notatnika
>>
Link |
Link |
GPS |
