Sieradzki Park Etnograficzny położony jest przy ul. Grodzkiej 1, między Żegliną a Zalewem Paradzianka, w pobliżu “Wzgórza Zamkowego”. Idea powstania parku etnograficznego zrodziła się w latach 60-tych z inicjatywy ówczesnej Dyrektorki Muzeum pani Zofii Neymanowej. Sieradzki Park Etnograficzny jest czynny od maja do listopada, codziennie z wyjątkiem poniedziałków,

Cmentarny kościół św. Ducha - Drewniany kosciół z początku XV w., wybudowany w podziękowaniu za sukces Bitwy pod Grunwaldem. W obecne miejsce świątynię przeniesiono w 1853 r.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link | muzeum-sieradz.com.pl
Link | sieradz-praga.pl
GPS |

Zbiornik Jeziorsko jest najcenniejszym miejscem dla ptaków wodno-błotnych w centralnej Polsce. Najcenniejszy przyrodniczo fragment zbiornika Jeziorsko to cofka (obszar na granicy woda - ląd), która jest objęta także ochroną w formie rezerwatu przyrody o nazwie "Jeziorsko". Gatunkami ptaków, dla ochrony których utworzono obszar są gatunki związane z siedliskami wodnymi i podmokłymi. Koncentracje ptaków wodno-błotnych w okresie migracji osiągają powyżej 70 tys. osobników. Strefa południowa zbiornika, okresowo zalewane zarośla wierzbowe, są miejscem gniazdowania wielu rzadkich gatunków ptaków.

W okolicy jeziora znajduje się kilka ciekawych zabytków. M.in. drewniane kościółki w Brodnii i Pęczniewie.

Brodnia to wieś królewska, powstała jeszcze przed XIV wiekiem, wtedy również założono parafię, w 1644 roku została wcielona do parafii Zadzim, a od 1866 roku ponownie stała się samodzielną parafią. Obecny drewniany kościół zbudowany został około 1556 roku i gruntownie przebudowany w roku 1886. Kościół w Brodni jest trzynawowy z trzema ołtarzami: główny barokowy w kolorze czarnym, zdobiony złotem, z obrazem św. Stanisława Biskupa z XVIII wieku i Matki Bożej Różańcowej z XIX wieku. Ołtarze boczne są rokokowe z XVIII wieku z wizerunkami św. Józefa, św. Mikołaja, św. Rocha i św. Rozali

G Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link | poddebicki.pl/
Link | gminawarta.pl
GPS |

W 2 poł. XVIII w. należała do Czartkowskich herbu Korab. Wincenty, z Krąkowskich, dzierżawca niedalekiej Brodni stał się niechlubnym bohaterem pamiętnika Kazimierza Deczyńskiego, wykorzystanym przez Leona Kruczkowskiego w jego powieści "Kordian i cham". est to spory budynek z cegły, na planie litery „U” zwrócony frontem na zachód, budynek piętrowy, podpiwniczony, z dachami dwuspadowymi z dachówki ceramicznej . Dokładniejsza historia dworu nie jest znana.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link | mojemaleczarowanie.pl
GPS |

Skansen Lokomotyw jest pamiątką z lat świetności ważnego węzła kolejowego jakim były Karsznice na trasie magistrali Śląsk – Porty. Powstał w 1993 roku, jako materialna pamiątka w 60. rocznicę oficjalnego oddania Parowozowni Karsznice do użytku i w 150. rocznicę pojawienia się kolei na ziemiach polskich. Była to inicjatywa Północnej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowej wsparta zaangażowaniem pracowników Lokomotywowni Karsznice.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link | muzeumzdunskawola.pl
GPS |

Pałac w Roszkowicach otaczają pochodzące z XIX w. zabudowania gospodarcze dawnego folwarku, skupione wokół dwóch dziedzińców. Wśród budynków folwarku wyróżniają się: dawna rządcówka, spichlerz oraz gorzelnia. W wyniku remontów i przebudów przeprowadzanych po 1945 r. wiele obiektów utraciło cechy stylowe.

Na północny-wschód od pałacu rozciąga się park krajobrazowy o pow. 3,30 ha, pochodzący z początku XIX w. Na park zaadaptowano niewielki kompleks leśny, dzięki czemu można spotkać w nim stare okazy dębów szypułkowych i buków zwyczajnych. W centrum parku znajduje się polana, a w jego wschodniej części dwa stawy, na jednym z nich utworzono wyspę, na której posadzono graby pospolite. Niestety zarówno dawny folwark jak i park są otoczone ogrodzeniem. W tej sytuacji nie tylko nie można zwiedzić pałacu w Roszkowicach, a nawet trudno się do niego nawet zbliżyć.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link | polskiezabytki.pl
Link | palaceslaska.pl
Link | blogpiotrusiapana.blogspot.com
GPS |

Rezerwat Archeologiczny w Kaliszu-Zawodziu usytuowany jest w najstarszej części Kalisza, na terenie wczesnośredniowiecznego kaliskiego grodu, w bliskiej odległości od współczesnego centrum miasta. W 2008 roku odtworzono w Rezerwacie częściową zabudowę średniowiecznej warowni, na którą składają się: brama wjazdowa do grodu wraz z palisadą i mostem, kamienny kurhan, siedem drewnianych chat, dwupoziomowa wieża obronna, wały skrzyniowe, fundamenty oraz część przyziemia romańskiej kolegiaty oraz liczne repliki średniowiecznych przedmiotów. W części etnograficznej znajduje się osiemnastowieczna chata przeniesiona ze starego miasta w Kaliszu.

Kaliski gród to jedno z najważniejszych miejsc związanych z początkami państwa polskiego. Wybudowany został w latach 60. IX wieku na piaszczystej wyspie otoczonej wodami Prosny. Według niektórych badaczy, to właśnie z Kalisza dynastia Piastów rozpoczęła swój militarny podbój grodów położonych na obszarze dzisiejszej Wielkopolski. Największy rozkwit, wczesnośredniowieczny Kalisz przeżywał w czasach panowania księcia Mieszka III Starego, który ufundował tutaj romańską kolegiatę i założył mennicę. Kaliski gród stał się także miejscem pochówku Mieszka Starego. To właśnie za panowania tego władcy Kalisz, obok Poznania i Gniezna, staje się jednym z trzech głównych grodów w Wielkopolsce. Kres warowni następuje w XIII stuleciu, kiedy to śląski książę Henryk Brodaty zdobywa gród i przenosi Kalisz na prawą stronę Prosny. (tekst: Marcin Magdziński - www.muzeumwkaliszu.pl/)

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link |
Link | muzeumwkaliszu.pl
GPS |

Mapa regionu jest wesołą twórczością własną. Dokładniej rzecz ujmując - jest albo mapą na Guglach, albo zrzutem ekranu z tychże map. Dotyczy wybranego regionu.

Legenda zaś jest następująca. Główna atrakcja jest oznaczona "ikonkami wyróżniającymi się". Mogą to być domy podcieniowe, architektura drewniana, lub inne atrakcje turystyczne danego regionu.

Fioletowe i burgundowe ikonki sugerują iż jest to atrakcja wyjatkowa. Albo taka, ktorą ja, egoistycznie, uznałam za wyjątkową, albo zwyczajnie "wisi mi" na mojej liście. Albo nie wisi -ale ją prostu lubię, bądź uważam za wartą powrotu. Wszelakie drewniaki oznaczone są rombem wkolorze brązowym. Im intesywniejszy braz, tym ładniejszy drewniak. No chyba, że drewniak mi wisi - to wtedy jest w burgundzie :)

Pozostałe ikonki sugerują, że jest tam "coś". Coś co jest: a) fajne b) ładne c) warte zobaczenia d) lokalną atrakcją e) inne. To coś może być: wiatrakiem, zamkiem, muzeum, latarnią morską, czy czymś zupełnie innym. Prawdopodobnie nie będzie to atrakcja komercyjna. No chyba, że będzie.

Mapa jest poglądowa - bo nie ma większej przyjemności, niż odrywanie po swojemu. Ale nie ma większego bezsensu, niż wyważanie otwartych drzwi. Zrobiłam tą mapkę dla siebie. Ale ponieważ czasami bywam miła, to się dzielę.

Więcej | Ta sama mapa na Guglach - wersja robocza