Serbia

Serbia graniczy z Węgrami (151 km) na północy, Rumunią (476 km) i Bułgarią (318 km) na wschodzie, Macedonią Północną (221 km lub 62,3 km nie licząc Kosowa) i Albanią (115 km) na południu oraz z Czarnogórą (221 km lub 124,4 km nie licząc Kosowa), Chorwacją (241 km) i Bośnią i Hercegowiną (302 km) na zachodzie. De facto na południu Serbia graniczy z Kosowem, którego jednostronnie ogłoszoną niepodległość (2008) uznaje część państw.

Ponad 70% powierzchni Serbii zajmują góry i wyżyny (na zachodzie Góry Dynarskie, na wschodzie Góry Wschodnioserbskie, na południowym zachodzie Prokletije i Szar Płanina)[13]. W Serbii znajdują się rozległe kotliny śródgórskie. Na północy znajduje się urodzajna i rozległa równina, będąca częścią Niziny Śródkowodunajskiej. Na równinie leżą niewysokie góry Fruška gora[13]. Największą rzeką w Serbii jest Dunaj. Innymi ważniejszymi rzekami są: Cisa, Drina, Ibar, Morawa, Morawa Południowa, Morawa Zachodnia, Sawa[13]. W Serbii jest niewiele jezior. 27% powierzchni kraju zajmują lasy (przeważnie liściaste)[13]. W górach znajdują się lasy iglaste. W Serbii znajduje się pięć parków narodowych. Największym z nich jest Djerdap w dolinie Dunaju.

na liście UNESCO:

>>> więcej na whc.unesco.org [EN]

Stećci Medieval Tombstones Graveyards

wpis wspólny: Bośnia i Hercegowina, Serbia, Czarnogóra, Chorwacja

This serial property combines 28 sites, located in Bosnia and Herzegovina, western Serbia, western Montenegro and central and southern Croatia, representing these cemeteries and regionally distinctive medieval tombstones, or stećci. The cemeteries, which date from the 12th to 16th centuries CE, are laid out in rows, as was the common custom in Europe from the Middle Ages. The stećci are mostly carved from limestone. They feature a wide range of decorative motifs and inscriptions that represent iconographic continuities within medieval Europe as well as locally distinctive traditions.

Mramorje, Perućac, Bajina Bašta

Mramorje, Rastište, Bajina Bašta

Grčko groblje, Hrta, Prijepolje

>więcej na whc.unesco.org [EN]

Zabytkowe miasto Ras z monastyrem Sopoćany (K I, III /1979)

W pobliżu dawnego miasta Ras, stolicy Serbii, imponujący zespół średniowiecznych zabytków, obejmujący twierdze, kościoły i klasztory, M.in. Sopoćany, przypomina o kontaktach między cywilizacją zachodnią oraz światem bizantyjskim.

>więcej na whc.unesco.org [EN]

Monastyr Studenica (K I, II, IV, VI /1986)

Monastyr Studenica, ufundowany przez Stefana Nemanię, założyciela średniowiecznego państwa serbskiego wkrótce po abdykacji, w końcu XII w., jest największym i najbogatszym klasztorem prawosławnym w Serbii. Jego dwa główne zabytki z białego marmuru: cerkiew Bożej Bogurodzicy i cerkiew koronacyjna (Kraljeva crkva) zawierają pełny repertuar form XIII i XIV- wiecznego malarstwa bizantyjskiego.

>więcej na whc.unesco.org [EN]

Średniowieczne zabytki Kosowa (K II, III, IV / 2004)

W 2006 roku wpisane na Listę Dziedzictwa Zagrożonego Cztery budowle składające się na obiekt wpisany na Listę, reprezentują wysoki poziomu bizantyjsko – romańskiej kultury kościelnej, która rozwijała się na Bałkanach pomiędzy XIII a XVII wiekiem. Wyróżnia ją także odrębny styl malowideł ściennych. W kompleksie położonego na obrzeżach miasta monastyru Peć znajdują się cztery przykryte kopułami cerkwie, których ściany zdobią malowidła z XIII i XIV wieku. Szczególnie cenne są freski w kościele Świętych Apostołów, pochodzące z XIII wieku, a także XIV – wieczne freski w kościele Świętej Dziewicy, będące przykładem nowej odmiany stylu renesansowego, łączącego wątki zachodnio – romańskich ze wschodnimi tradycjami prawosławno – bizantyjskimi.

>więcej na whc.unesco.org [EN]

Pałac Galeriusa w mieście Gamzigrad (K III, IV/2007)

Zespół budowli rzymskich w mieście Gamzigrad, noszących nazwę Felix Romuliana, wzniesionych na przełomie III i IV wieku przez cesarza Galeriusa Maximianusa, na który składają się: pałac cesarski, liczne posągi oraz mauzoleum cesarza i jego matki.

>więcej na whc.unesco.org [EN]

Tentative list:

>więcej na whc.unesco.org [EN]

Djerdap National Park (2002) >>więcej na whc.unesco.org [EN]

The Deliblato Sands Special Natural Reserve (2002)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

Mt. Sara National Park (2002)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

The Tara National Park with the Drina River Canyon (2002) >>więcej na whc.unesco.org [EN]

The Djavolja Varos (Devil's Town) Natural Landmark (2002)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

Fortified Manasija Monastery (2010)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

Negotinske Pivnice (2010)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

Smederevo Fortress (2010)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

Caričin Grad – Iustiniana Prima, archaeological site (2010)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

Cultural landscape of Bač and its surroundings (2019)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

Pierwotne lasy bukowe Karpat i innych regionów Europy - extension (2019)>>więcej na whc.unesco.org [EN]

zespół lasów pierwotnych, położony na terenie Albanii, Austrii, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Hiszpanii, Niemiec, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Ukrainy i Włoch, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2007, 2011 i 2017.
Pierwotne lasy bukowe w Karpatach są przykładem zachowanego w stanie nienaruszonym kompleksu leśnego strefy umiarkowanej i jednocześnie najbardziej kompletnego systemu ekologicznego europejskich lasów bukowych. Jest to także bezcenny rezerwuar materiału genetycznego nie tylko buków, ale także wielu innych gatunków związanych z tego typu siedliskiem leśnym.
Uniwersalna wartość pierwotnych lasów bukowych Karpat i dawnych lasów bukowych Niemiec polega na tym, iż jest niezbędna do zrozumienia historii i ewolucji gatunku Fagus (Buk), posiadającego znaczenie globalne. Buk jest jednym z najważniejszych składników lasów liściastych strefy umiarkowanej.

N.P. Fuška gora

N.P. Tara

N.P. Kopaoniks

>więcej na whc.unesco.org [EN]

Frontiers of the Roman Empire – The Danube Limes (2020) - wpis wspólny z Chorwacja, Bułgaria, Rumunia >>więcej na whc.unesco.org [EN]