Kołobrzeg jest miastem o ponad tysiącletniej historii, jednak trzeba pamiętać, że jego położenie ulegało zmianie, i pierwotna osada uważana za średniowiecznego przodka (VIII/IX wiek) dzisiejszego Kołobrzegu leżała mniej więcej w okolicy dzisiejszego Budzistowa, to znaczy ok. czterech kilometrów w głąb lądu od dzisiejszej lokalizacji Kołobrzegu, czyli od ujścia Parsęty do Morza Bałtyckiego. Naturalne bogactwo tego terenu, czyli solanka sprawiło, że w X wieku założono tu miasto, którego mieszkańcy trudnili się głównie warzeniem soli, a także kupiectwem. W 1000 roku Bolesław Chrobry założył tam biskupstwo podległe arcybiskupowi gnieźnieńskiemu.

Cenną sól z solanek warzelnicy uzyskiwali tu od VII w. W tekstach średniowiecznych wspomina się o Cholberge in monte salis - mieście położonym na Słonej Górze. Warzelnie soli przetrwały aż do XIX w., jednak w późniejszej historii miasta większą rolę odegrały solanki, wykorzystywane do celów leczniczych. Kołobrzeg stosunkowo późno stał się znanym kurortem, gdyż od XVII w. aż do 1872 r. posiadał status twierdzy i jego rozwój podporządkowany był planom wojskowym. Potem jednak szybko przekształcił się w popularne uzdrowisko z pensjonatami, restauracjami i sanatoriami, gdzie można było zażywać kąpieli solankowych, parowych czy borowinowych. I tak pozostało do dziś.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link | visitkolobrzeg.com
GPS | mapa-turystyczna.pl

Patrolowy okręt podwodny z czasów zimnej wojny (1965 r.) z wystawą w maszynowni i możliwością zwiedzania pokładu. W skansenie można zwiedzić dwa wyslipowane okręty, czyli stojące obecnie na lądzie, obejrzeć jacht pełnomorski, elementy z legendarnego kontrtorpedowca ORP "Burza", liczne uzbrojenie okrętów Marynarki Wojennej RP oraz zabytki techniki morskiej.

Pierwszy eksponat to morska mina kontaktowa wzór 1908/39, jakże charakterystyczna dla tematyki wojennej na morzu. Szeroko stosowana na świecie, również przez Marynarkę Wojenną II RP oraz po wojnie. Kontaktowa, ponieważ do jej eksplozji konieczne było uderzenie kadłuba okrętu (statku).

W minie znajdowało się 110 kg materiału wybuchowego, mimo to, ma ona wyporność dodatnią, czyli utrzymuje się na powierzchni wody. Prawidłowo postawiona znajduje się jednak pod wodą. Jest ona przytwierdzona minliną do wózka, który opadając na dno wciąga ją na ustawioną głębokość. Wózek spełnia rolę kotwicy i dlatego zaliczamy ją do tzw. min kotwicznych. Miny te miały być użyte do realizacji planu "Rurka" w momencie wybuchu wojny. Nasz stawiacz min ORP "Gryf" miał za zadanie, 1 września 1939 roku na Zatoce Gdańskiej, postawić zagrodę minową. Niestety, plan ten się nie powiódł w wyniku ataku niemieckich samolotów bombowych.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link | muzeum.kolobrzeg.pl
GPS | mapa-turystyczna.pl

Światło latarni morskich jak zwiastun dobrej nadziei, albatros, jest dla żeglarzy świadectwem bliskości brzegu i bezpiecznego, zacisznego postoju przed dalszą wędrówką po morzach i oceanach. Jednym z takich zwiastunów dobrej nadziei jest Latarnia Morska w Kołobrzegu. Pierwsze światło nawigacyjne pełniące rolę latarni morskiej rozbłysło w Kołobrzegu w roku 1666 z wieży wybudowanego właśnie budynku zarządu portu. Miało ono jednak charakter okazjonalny tzn. zapalano ogień tylko wówczas, gdy do portu zbliżał się jakiś statek. Dopiero w roku 1878 znajdujemy dokładne informacje o latarni jako świetle nawigacyjnym w spisie latarń oraz w locji.

Od roku, 1866 czyli 200lat od pierwszego zapalenia światła, latarnia morska w Kołobrzegu paliła się, co noc. Światło zasilane było olejem rzepakowym w lampie Fresnela. Zużywano go 77,6 kg w ciągu roku. Do zadań latarnika należało w szczególności pilnowanie, aby ogień palił się bez przerw, aby w zanadrzu znajdował się zapas oleju oraz niedopuszczanie do zadymienia optyki. Laterna znajdowała się na wysokości 7,8 m n.p.m. i miała zasięg ok.5 Mm (mila morska 1852 m ). Świeciła ona światłem białym.

Link | latarnia.kolobrzeg.pl
GPS | mapa-turystyczna.pl

Plaże nadbałtyckie lepiej odwiedzać poza sezonem. Ale i w sezonie można tu znaleźć arcyciekawe miejsca. Szczególnie, jeśli ma się ze sobą rower. Mielno, Gąski i Darłówek - to miejscowości znane z wakacyjnych opowiadań. Skoro już wygrzewamy się na plażach, w tłumie turystów, warto pomyśleć, co zobaczyć kiedy np. pada deszcz. Albo kiedy dzieciaki domagają się atrakcji. A ponieważ plaże nadbałtyckie należą do najpiękniejszych w Europie, wydzieliliśmy region, który ma się nijak do geografii, płyt tektonicznych oraz podziałow administracyjnych. Od Helu po Wolin. I od wyspy Uznam po Gdańsk.

Więcej >>>

Jezioro Jamno to dawna zatoka morska oddzielona dziś od morza mierzeją. Jezioro połączone jest z morzem Kanałem Jamneńskim. Przy jeziorze znajdują się przystanie i wypożyczalnie sprzętu pływającego. Na przystani żeglarskiej Klubu Morskiego "Tramp" przy 140-metrowym pomoście funkcjonuje wypożyczalnia jachtów, kajaków i rowerów wodnych. W sezonie wyrusza z stąd w rejs po jeziorze stateczek wycieczkowy "Mila".

Więcej >>>

100 letni młyn, który jako jeden z kilku takich obiektów w Polsce jest kompletnie wyposażony w maszyny których historia sięga XIX w. Wchodząc do naszego skansenu przeniesiesz się w czasie, usłyszysz historię i zobaczysz ją na własne oczy.

Więcej >>>

Zrewitalizowane przez gminę ze środków unijnych pozostałości po osadzie Słowian Pomorskich z IX lub X wieku. Przeprowadzone badania archeologiczne sugerują, że grodzisko postawiły ówczesne elity - być może jako dodatkowe umocnienie lub schronienie w wypadku porażki na pierwszej linii obrony.

Centralny punkt grodu stanowił ziemny stożek, wokół którego wykopano fosę. Oczywiście do dzisiaj nie zachował się praktycznie żaden oryginalny fragment osady. Jeszcze w latach ‘40 XX w. był tutaj park z altaną - później opuszczony i zaśmiecony.

Po zakończeniu prac rewitalizacyjnych obszaru dawnej osady, teren został udostępniony Towarzystwu Żywej Archeologii. Organizacja regularnie funduje turystom podróż w czasie - przede wszystkim w trakcie wakacji, ale pokazy i warsztaty odbywają się nie tylko latem. Można tutaj podziwiać pokazy walk bronią białą, sprawdzić się w dawnych rzemiosłach, skosztować tradycyjnego jadła i napitków oraz wysłuchać fascynujących legend i opowieści, opowiadanych niegdyś przez Słowian przy ognisku. Oczywiście nie brakuje przy tym merytorycznych prelekcji.

Grodzisko starosłowiańskie w Mielnie znajduje się w obszarze przyrody chronionej Koszalińskiego Pasa Nadmorskiego - wyjątkowy krajobraz tworzą w tym akurat obszarze buki i dęby. Większość tutejszych drzew ma już ponad 100 lat.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link | cikit.koszalin.pl
GPS | mapa-turystyczna.pl

Opuszczone, nadgryzione już zębem czasu pozostałości po pasie umocnień na wybrzeżu, wybudowanych na początku lat ‘40 XX wieku. Do dnia dzisiejszego zachowały się przynajmniej 3 betonowe schrony nie do końca ustalonym przeznaczeniu.

Dwa znane już od dłuższego czasu znajdują się od mniej więcej pół kilometra do kilometra na zachód od ulicy 1 Maja, poza ubitym szlakiem w pasie przybrzeżnego lasu. Mają bardzo podobne wymiary: ściany bunkrów mają ok. pół metra grubości. Tworzą prostokątną bryłę o wielkości 11*7 m. Stropy posiadają dodatkowe stalowe wzmocnienie. Zachowały się również stosunkowo duże (114*52 cm) okna obserwacyjno-strzelnicze, przez które można zajrzeć do środka. Co ciekawe, nie ma śladu po żadnych drzwiach czy włazie wejściowym.

Prawdopodobnie bunkry były częścią większego kompleksu, którego poszczególne stanowiska łączyły podziemne przejścia. Sztorm w 2012 roku odsłonił na pobliskiej plaży kolejną betonową konstrukcję - zapewne wojskową. Powszechnie uważa się, że schrony w mieleńskim lesie służyły jako magazyn amunicji lub obserwacyjne stanowisko dowodzenia całą placówką.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Z notatnika keszera >>
Link | powiat.koszalin.pl
GPS | mapa-turystyczna.pl

Jest prawdopodobnie jedyną wsią w Polsce wpisaną do rejestru zabytków z zachowanym tradycyjnym układem rybackiej osady oraz domami z XIX wieku, ozdobionymi ludowymi malowidłami. Największą atrakcją Chłopów jest port rybacki, gdzie kutry są wciągane na brzeg, a w boksach rybackich można kupić świeżo złowione ryby, między innymi: flądrę, dorsza, turbota, łososia czy węgorza. W muzeum zaś znajdują się pamiątki związane z tradycjami rybackimi, ekspozycje poświęcone Morzu Bałtyckiemu, ekologii oraz środowisku morskiemu.

W Skarbnicy znajdują się dwie sale wystawowe - Sala Tradycji i Sala Rybacka. W pierwszej można podziwiać eksponaty z XIX i początku XX w. pochodzące głównie z darowizn mieszkańców wioski i dokumentujące codzienne życie z przełomu stuleci. Wśród eksponatów znajdują się m.in.: wafelnica z 1872 r., jednoosobowa ławka szkolna projektu W. Rettiga, toaletka z granitowym blatem, maszyna do szycia marki Singer z 1904 r., meble kuchenne i lodówka z ok. 1920 r. oraz inne sprzęty służące w kuchni i w gospodarstwie domowym

W Sali Rybackiej została odtworzona przystań rybacka z repliką łodzi z Chłopów, w której można przeżyć symulowany rejs po Bałtyku w czasie burzy. Na lewej burcie stoi manekin ubrany w oryginalny strój rybaka z 1957 r., a obok w drewnianych skrzyniach do ryb prócz sieci znalazła się nieużywana obecnie szklana boja.

Więcej >>>
Link | mielno.pl
GPS | mapa-turystyczna.pl

Warto też odwiedzić latarnie polskiego wybrzeża, opowiadając mrożące krew w żyłach historie o latarnikach... A latarni w okolicy jest zatrzęsienie - w końcu jesteśmy nad morzem. Najważniejsza to latarnia morska w Gąskach - wpisana do rejestru zabytków, druga pod względem wysokości w Polsce, licząca 50,2 m wysokości. Jej światło jest widoczne z odległości aż 36 km!!!

Do Gąsek jeździ się też po zdrowie - i nie mowa tu o wszechobecnym jodzie. W pobliżu latarni znajdują się pokłady glinki zielonej, posiadającej powszechnie uznane właściwości lecznicze a leczenie przy jej zastosowaniu nosi nazwę argilloterapii. Mieszkańcy wsi postanowili wykorzystać ten wielki dar natury i prócz noclegów oraz posiłków oferują turystom także zabiegi lecznicze. Przygotowanie kataplazmów (okładów) z glinki czy maseczek piękności wymaga specjalnych przygotowań, są one tajemnicą gabinetów zabiegowych.

Więcej >>>
Z notatnika krajoznawcy >>
Z drewnianego notatnika >>
Link | latarnie.pl
GPS | mapa-turystyczna.pl

Gąski - Pałac morski | Zabytkowy, neoklasyczny Pałac Morski z II poł. XIX wieku w Gąskach otoczony jest również zabytkowym (powierzchnia ok. 6,7 ha) parkiem z m.in. bukami, cyprysikami groszkowymi oraz klonami srebrzystymi. Dziś pałac pełni funkcję ośrodka wypoczynkowego.

Dwór Kładno | Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z połowy XVIw. kiedy to stanowiła ona dobra rycerskie rodu Damitz i Zitzewitz. Od 1884 aż do czasów II wojny światowej majątek w Kładnie był własnością rodziny Blanckenburg. Rezydencja wzniesiona pod koniec XIX w. i przebudowana po 1945r. Otoczona parkiem i zabudowaniami gospodarczymi (spichlerz, stajnie, stodoła). W 2013r. wymieniono dach.

Dwór w Śmiechowie | Charakteryzuje się formami architektury o wysokim poziomie artystycznym. Jest przy tym obiektem niezwykłym i zupełnie wyjątkowym ze względu na stylistykę secesyjną, praktycznie nieobecną w architekturze ziemiańskiej na Pomorzu Zachodnim. Dwór jest własnością prywatną i jest dostępny jedynie z zewnątrz.

Więcej >>>
Link | palacmorski.pl
Link | eksploratorzy.com.pl | forum
Link | zabytek.pl | Śmiechów
GPS | mapa-turystyczna.pl

Wzdłuż polskiego wybrzeża Bałtyku znajduje się siedemnaście latarń morskich. Latarnie morskie nad Bałtykiem umiejscowione są kolejno: w Świnoujściu, Kikut k/Wisełki, Niechorzu, Kołobrzegu, Gąskach, Darłowie, Jarosławcu, Ustce, Czołpinie, Stilo, Rozewiu, Jastarni, na Helu, w Sopocie, Gdańsku Porcie Północnym i Nowym Porcie oraz w Krynicy Morskiej na wschodnim wybrzeżu.

Pierwsze latarnie powstawały już w Egipcie, najstarszy, pewny przekaz o istnieniu ogni stałych, pochodzi z około 400 roku p. n. e. z Aten. Pierwsze światło latarni morskiej, zwane garnkiem wulkanu, pojawiło się na naszych terenach w X wieku n.e. Z biegiem lat światła wskazujące drogę powracającym żeglarzom opanowały wybrzeża, a celem ludzi stało się udoskonalanie sposobów generowania światła. Począwszy od drewna poprzez średniowieczne świece woskowe, węgiel kamienny, oleje roślinne i mineralne aż po gaz węglowy i propan, w końcu zastosowano prąd, jako najbardziej efektywne źródło światła. Obecnie stosuje się doskonalsze techniki nawigacyjne umiejscowione bezpośrednio na pokładzie statku, jednak nadal latarnie odgrywają ważną rolę w nawigacji i zapewnianiu bezpieczeństwa, a ponadto stanowią żywy pomnik historii i techniki, pełniąc funkcję przyczółków turystycznych polskiego wybrzeża.

Więcej >>>

Latarnie morskie
Świnoujście | Kikut | Niechorze | Kołobrzeg | Gąski | Jarosławiec | Darłowo | Darłówko | Ustka | Czołpino | Stilo |
Rozewie | Jastarnia | Sopot | Hel | Gdańsk Port Północny | Gdańsk Port Nowy | Krynica Morska |