Aktualizacja: styczeń'18



Parki Narodowe
w Polsce i w Europie



Informator:


Parki Narodowe w Polsce:


Babiogórski Park Narodowy

Białowieski Park Narodowy

Biebrzański Park Narodowy

Bieszczadzki Park Narodowy

Park Narodowy Bory Tucholskie

Drawieński Park Narodowy

Gorczański Park Narodowy

Park Narodowy Gór Stołowych

Kampinoski Park Narodowy

Karkonoski Park Narodowy

Magurski Park Narodowy

Narwiański Park Narodowy

Ojcowski Park Narodowy

Pieniński Park Narodowy

Poleski Park Narodowy

Roztoczański Park Narodowy

Słowiński Park Narodowy

Świętokrzyski Park Narodowy

Tatrzański Park Narodowy

Park Narodowy „Ujście Warty”

Wielkopolski Park Narodowy

Wigierski Park Narodowy

Woliński Park Narodowy





Księgarnia:


  • Parki Narodowe w Polsce, Rąkowski Grzegorz, Instytut Ochrony Środowiska



  • Parki Narodowe w Europie:


    Była Jugosławia:



    N.P. Skadarsko jezero


    "Bałkany" > Chorwacja > Lika > Plitvicke Jezera

    Plivicke jezera

    Najbardziej malowniczy i urokliwy Park Narodowy w Chorwacji, w 1979 r. wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Położony w głębokiej dolinie, wśród wysokich, porośniętych lasem skał. Kompleks 16 jezior, potoczków i źródeł tworzących wodne kaskady i wodospady połączonych drewnianymi, spacerowymi mostkami unoszącymi się tuż nad wodą. Ten unikalny region powstały w wyniku erozji skał wapiennych i dolomitów, obejmuje ok. 20 tys. ha. i starą, częściowo pierwotną puszczę.

               

    Parki Narodowe w Polsce:


    Nad morzem:



    Woliński Park Narodowy
    Wyspa Wolin, generalnie ukształtowana przez ostatni lodowiec, wciąż się zmienia. Współczesny obraz wyspy kształtował się około 10-11000 lat. Pierwotnie utwory lodowcowe modelowane były przez wiatry i wody, zalewane tereny stopniowo zamieniały się w bagna i torfowiska. Stale działały wody Bałtyku i Odry tworząc m.in. wydmowe mierzeje jak również klify. Dominującym krajobrazem jest pasmo wzniesień moreny czołowej graniczące na odcinku ok.15 km z morzem. Najwyższe aktywne klify osiągają wysokość 95m.

         


    Słowiński Park Narodowy
    Wydmy występujące na Mierzei Łebskiej i na terenie Słowińskiego Parku Narodowego nieustannie się przemieszczają. Wydmy w Słowińskim Parku Narodowym to największy obszar wędrującego piasku w Europie Środkowej i jeden z najbardziej rozległych na całym kontynencie. Nadmorskie wydmy powstały z piasków naniesionych przez fale morskie. W Polsce wydmy występują na bardzo wielu obszarach, mają jednak w większości charakter wydm utrwalonych. Wydmy wędrujące spotyka się jedynie w rejonie nadmorskim.

             



    Nad jeziorami:



    Drawieński Park Narodowy
    Teren Drawieńskiego Parku Narodowego i otuliny znajduje się na Równinie Drawskiej, która jest fragmentem Pojezierza Południowopomorskiego, w północno-zachodniej Polsce. Zajmuje centralną część kompleksu leśnego zwanego Puszczą Drawską. DPN reprezentuje krajobraz młodoglacjalnych równin sandrowych. W całości położony jest w zlewni rzeki Drawy, która razem ze swoim dopływem-Płociczną, stanowią jego główną oś hydrograficzną. Obie rzeki płyną przez szeroki pas sandrów, które powstały z piasków usypanych przez wody topniejącego lodowca spływające ku pradolinie Toruńsko-Eberswaldzkiej.

    Park Narodowy Ujście Warty
    Przepływająca przez środek Parku Warta stanowi naturalną granicę między dwoma obszarami: Polderem Północnym oraz terenem zalewowym. Obszar zalewowy, to teren półnaturalny, na którym wahania poziomu wody dochodzą nawet do 4 m w skali roku, osiągając najwyższe wartości w miesiącach wiosennych: marcu-kwietniu. Polder Północny oddzielony jest od bezpośredniego wpływu wód Warty wałem przeciwpowodziowym zbudowanym równolegle do koryta rzeki. Poziom wód jest tam więc znacznie niższy niż na lewym brzegu Warty i stosunkowo stabilny.


    Wielkopolski Park Narodowy
    Wielkopolski Park Narodowy jest odwiedzany przez ponad milion turystów rocznie. Przez Park biegnie pięć znakowanych szlaków turystycznych o łącznej długości 85 km. Szlakami tymi wyznaczono 7 tras wycieczkowych pozwalających na poznawanie nie tylko wartości przyrodniczych ale także kulturowych tego terenu.



    Wigierski Park Narodowy
    Największą rzeką Parku jest Czarna Hańcza, wnosząca do jeziora Wigry średnio 1,4 m3 wody na sekundę i zbierająca spływy z powierzchni ponad 170 km2. Niewiele mniej wody wnosi do Wigier rzeka Piertanka, która odprowadza do Zatoki Zadworze dopływy rzek Wiatrołuży (z jej dopływem- Maniówką), Kamionki i Samlanki. łączna powierzchnia zlewni tych rzek przekracza 176 km2. Inne cieki, w tym rzeczka Dłużanka (Bystra) odprowadzająca wodę z kompleksu jezior Długie, Muliczne i okrągłe oraz struga łącząca jezioro Staw z Wigierkami, są bardzo krótkie i niosą niewiele wody. Z Wigier wypływa tylko Czarna Hańcza, odprowadzająca nadmiar wód do Niemna.

            



    Nad rzekami:



    Narwiański Park Narodowy
    Dolina Narwi nazywana jest “polską Amazonią", gdyż obszar ten charakteryzuje się występowaniem wielu koryt rzecznych o nieregularnym układzie, podobnym do dorzecza Amazonki. W Dolinie Narwi gnieździ się 145 gatunków ptaków, z czego 110 gatunków należy do gatunków wodno-błotnych.
         


    Biebrzański Park Narodowy
    Biebrzański Park Narodowy chroni rozległe i prawie niezmienione dolinowe torfowiska z unikalną różnorodnością gatunków roślin, ptaków i innych zwierząt oraz naturalnych ekosystemów. Dolina Biebrzy jest bardzo ważnym miejscem gniazdowania, żerowania i odpoczynku dla ptactwa wodno-błotnego, toteż w roku 1995 została wpisana na listę siedlisk konwencji RAMSAR-owskiej tj. obszarów mokradłowych o międzynarodowym znaczeniu, zwłaszcza jako środowiska życia ptactwa wodno-błotnego. Bagna Biebrzańskie leżą w północno-wschodniej Polsce, która jest uważana za najzimniejszy (poza górami) region kraju.

               


    Wyżyny i niziny:


    Białowieski Park Narodowy
    Białowieski Park Narodowy chroni najlepiej zachowany fragment Puszczy Białowieskiej – ostatni na niżu Europy las naturalny, o charakterze pierwotnym, jaki przed wiekami rozciągał się w strefie lasów liściastych i mieszanych. Charakteryzuje się dużą różnorodnością biologiczną. W Parku występuje m.in. 809 gatunków roślin naczyniowych, ponad 3 tys. gatunków roślin zarodnikowych i grzybów, prawie 200 gatunków mchów i 283 gatunki porostów.


    Park Narodowy Borów Tucholskich
    Ochroną objęto powierzchnię 4613,05 ha lasów, jezior, łąk i torfowisk. Park leży w północno-środkowej części kraju, w województwie pomorskim, powiat chojnicki, w największym w Polsce kompleksie leśnym: Borach Tucholskich.


    Kampinoski Park Narodowy
    Bagna powstały w odciętych od głównego nurtu korytach Prawisły. W zbiornikach stojących następowało odkładanie się substancji organicznej i postępował proces wypłycania się. Żyzne i wilgotne podłoże opanowywała roślinność bagienna i szuwarowa. Najważniejszym elementem budowy puszczy są wydmy- występujące w dwóch formach: łukowej (parabolicznej) oraz wałów wydmowych. Najczęściej spotykane są wydmy paraboliczne, o zwróconym ku wschodowi czole i ramionach wyciągniętych ku zachodowi i północnemu zachodowi.
      



    Roztoczański Park Narodowy
    Roztoczański Park Narodowy leży w środkowo- wschodniej części kraju, w województwie lubelskim. Obejmuje najcenniejsze przyrodniczo obszary Roztocza Środkowego. Park utworzony został w 1974 roku na obszarze 4801 ha. Aktualna jego powierzchnia wynosi 8483 ha, w tym lasy zajmują 8102 ha. Ochroną ścisłą objęto 806 ha. Park powstał na terenie Lasów Państwowych Nadleśnictw Kosobudy i Zwierzyniec, będących wcześniej lasami Ordynacji Zamojskiej. Początki ochrony sięgają 1934 r., kiedy to utworzono rezerwat Bukowa Góra, który obecnie jest jednym z obszarów ochrony ścisłej parku. W 1938 roku po raz pierwszy w Polsce wydano zarządzenie o ochronie ptaków drapieżnych na terenie Ordynacji.


      


    Poleski Park Narodowy
    Poleski Park Narodowy powstał w 1990 roku jako Park o charakterze bagienno-torfowiskowym. Przyroda jest niewątpliwie główną atrakcją Poleskiego Parku Narodowego. Jednak oprócz ochrony środowiska naturalnego zadaniem Parku jest również ochrona wielowiekowej spuścizny kulturowej w bogactwie jej form i odmian.Z pewnością poszukiwaną atrakcją Poleskiego PN jest dawna architektura wiejska. Jedne z najstarszych chałup poleskich można zobaczyć we wsiach Załucze Stare i Zawadówka. Wysoki stromy dach kryty strzechą, małe okienka, ściany wykonane z grubych bali, to najbardziej typowe cechy tych domów. Zwykle na uwagę zasługuje również obejście ze studnią z żurawiem, plecionym płotem, ławeczką pod rozłożystym drzewem. Nieco zmodernizowane, ale ciągle jeszcze zachowujące dawny styl domy stoją nadal w wielu wsiach, nadając im swojski klimat.


      


    Ojcowski Park Narodowy
    Ojcowski Park Narodowy leży w południowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej i obejmuje środkową część Doliny Prądnika o długości 12 km (od Pieskowej Skały do Prądnika Korzkiewskiego), dolną i środkową część doliny Sąspowskiej o długości 5 km oraz przyległe fragmenty wierzchowiny jurajskiej. Jest to najmniejszy park Narodowy w Polsce.

            

    Góry i pagórki:



    Tatrzański Park Narodowy
    Tatry są najwyższymi górami alpejskimi w Karpatach Zachodnich. Jest to jedyny w Polsce obszar typowo wysokogórski. Dzieli się na dwie części: Tatry Wysokie zbudowane ze skał krystalicznych i Tatry Zachodnie zbudowane ze skał krystalicznych i osadowych. Najwyższy szczyt - Rysy, 2499 m n.p.m. Liczne oligotroficzne jeziora. Powierzchnia największych: Morskiego Oka i Wielkiego Stawu sięga 35 ha. W Tatrach zachodnich liczne są jaskinie (ok.550).

                        


    Babiogórski Park Narodowy
    Park leży na terenie masywu górskiego w Beskidzie Żywieckim w obrębie Beskidu Wysokiego. Najwyższy szczyt: Diablak 1725 m n.p.m. Masyw jest oddzielony od sąsiednich pasm na zachodzie przełęczą Jałowiecką (1017 m n.p.m.), na wschodzie przełęcz Krowiarki (986 m n.p.m.). Od północy przylega do doliny Skawicy, od południa łagodny stok przechodzi w płaską kotlinę Orawską, oddzielającą Babią Górę od wypiętrzenia Tatr.

                     


    Gorczański Park Narodowy
    Gorce to łatwo wyodrębnialna grupa górska leżąca w Beskidzie Zachodnim, wchodzącym w skład Karpat Zewnętrznych. Od południa graniczy z Kotliną Nowotarską, od wschodu poprzez doliny rzeczne z Beskidem Wyspowym, od północy przylega do doliny Raby i dolina Mszanki, a zachodnią granicę stanowi górny bieg Raby i doliny Lepietnicy.

                  


    Magurski Park Narodowy
    Krajobraz parku to typowy krajobraz gór średnich i niskich. Dominują nieodporne skały fliszu karpackiego płaszczowiny Magurskiej. Miejscami wypiętrzone są synkliny twardego, odpornego na erozję piaskowca Magurskiego, tworząc bardzo urozmaicone wychodnie (z najciekawszych: Diabli Kamień pod Foluszem, czy Kornuty nad Bartnem).

               


    Karkonoski Park Narodowy
    Wyjątkowość Karkonoszy i ich niepowtarzalne walory sprawiły, że już w 1933 roku w miejscach szczególnie cennych utworzono pierwsze rezerwaty przyrody: Śnieżne Kotły, Czarny Kocioł, Kocioł Łomniczki, Kocioł Małego Stawu, Kocioł Wielkiego Stawu.



    Świętokrzyski Park Narodowy
    Góry Świętokrzyskie są najstarszymi w Polsce. Wypiętrzone w trzech różnych okresach górotwórczych, rozłożyły się na Wyżynie Małopolskiej, pomiędzy Pilicą a Wisłą. Ich zarysy są łagodne, a wysokości niewielkie. Fascynują natomiast niezwykle oryginalną budową, urozmaiconą roślinnością i światem zwierzęcym. To też już na początku XX wieku narodziła się idea objęcia ochroną terenu Łysogór.





    Park Narodowy Gór Stołowych
    W Górach Stołowych fantastyczne formy skalne występują nie tylko na Szczelińcu Wielkim i Małym oraz w Błędnych Skałach. Spotkać je można również w rejonie tzw. Skalnych Grzybów (północno-wschodnia część PNGS), Radkowskich Skał (przy Szosie Stu Zakrętów) czy też w okolicach Białych Skał leżących przy Narożniku. Miejsca te są mniej znane i rzadziej odwiedzane przez turystów, przez co bardzo atrakcyjne dla osób ceniących kontakt z przyrodą.

            


    Bieszczadzki Park Narodowy
    Bieszczadzki PN leży w zachodniej części Karpat Wschodnich. Obejmuje pasmo górskie zbudowane ze skał osadowych, powstałych w okresach kredy i starszego trzeciorzędu, zwanych fliszem karpackim. Wzniesienia osiągają raczej średnie wysokości- najwyższy szczyt Tarnica sięga 1346 m n.p.m.

                       


    Pieniński Park Narodowy
    Pieniny są położone w obrębie Podhala i stanowią fragment Pasa Skalicowego oddzielającego Kotlinę Orawsko- nowotarską od Pogórza Gubałowskiego. Park zajmuje środkową, najbardziej urozmaiconą, część Pienińskiego Pasa Skałkowego, od Czorsztyna i Czerwonego Klasztoru (W) po Szczawnicę i Leśnicę (E) wraz z przełomem Dunajca.