Aktualizacja: 7.sierpień'2022
  




Łeba
Przewodnik z cyklu PLUS

Łeba to nadmorskie miasto położone nad rzeką o tej samej nazwie. Pierwsze zasiedlenia w tej okolicy miały prawdopodobnie miejsce jeszcze w neolicie - archeolodzy znaleźli pojedyncze narzędzia z tego okresu. Łeba powstała na skutek rozdzielenia się jeziora Sarbsko i Łebsko - wówczas powstał ląd zdatny do osiedleń (wcześniej teren ten był prawdopodobnie bagniskiem). Osada na mierzei mogła powstać w VIII wieku.

Wydmy występujące na Mierzei Łebskiej i na terenie Słowińskiego Parku Narodowego nieustannie się przemieszczają. Wydmy w Słowińskim Parku Narodowym to największy obszar wędrującego piasku w Europie Środkowej i jeden z najbardziej rozległych na całym kontynencie. Nadmorskie wydmy powstały z piasków naniesionych przez fale morskie. W Polsce wydmy występują na bardzo wielu obszarach, mają jednak w większości charakter wydm utrwalonych. Wydmy wędrujące spotyka się jedynie w rejonie nadmorskim.



Co zobaczyć?:



Dom Kuracyjny - Zamek na Wydmie
Ruch turystyczny w Łebie, jak i innych nadmorskich miejscowościach, rozpoczął się wraz z rozwojem komunikacji: kolei, dróg, samochodów. Łeba pod koniec XIX stulecia uzyskała połączenie drogowe i kolejowe z Lęborkiem. Aby zwiększyć prestiż nadmorskiej Łeby i przyciągnąć większą ilość letników baron Herbert von Massow postanowił wznieść Dom Kuracyjny. Dziś działa tu Hotel Neptun, a sam obiekt jest wizytówką miasta, a z racji położenia, często gości na pocztówkach i zdjęciach prywatnych.

Kamień węgielny pod budowę został wmurowany w 1906 roku. 23 września 1907 roku poświęcono i otwarto Dom Kuracyjny, którego wzniesienie kosztowało wówczas 150 tysięcy Marek. Budynek został wzniesiony tuż przy plaży, na wydmie. Zimą 1911 roku Łebę nawiedził duży sztorm, który podmył cześć wydmy, na której wzniesiony był Dom Kuracyjny i obiekt został zamknięty. Dwa lata później znów szalał sztorm, po którym obiekt został sprzedany. Nowy nabywca Max Nitschke zapłacił stosunkowo niewielką cenę, w porównaniu z budową, i przystąpił do prac zabezpieczających obiekt przed zawaleniem. Wykonano betonową ścianę oporową u podnóża wydmy, drewnianą palisadę. Dodatkowo powtórne usypano wydmę przed Domem Kuracyjnym. Ponownego otwarcia Domu Kuracyjnego dokonano w sezonie 1913. W roku 1914 znów trzeba było ratować obiekt przed zawaleniem. Ponownie dokonano umocnień i budynek stoi po dziś dzień. Po II Wojnie Światowej właścicielem obiektu zostało miasto Łeba. Po 45-latach eksploatacji zniszczony obiekt został sprzedany prywatnym właścicielom, którzy powoli doprowadzili go do dawnej świetności.


Muzeum Motyli



Strona www

Lokalizacje: Łeba i Władysławowo

Muzeum Motyli w Łebie powstało w 1999 roku i na stałe wpisało się w najważniejsze atrakcje turystyczne Łeby. W 2016 roku przenieśliśmy się do naszej nowej własnej siedziby i mieścimy się w samym centrum Łeby przy ul. Wojska Polskiego 5. Muzeum jest obiektem całorocznym i wysoko ocenianym przez odwiedzających turystów. Ekspozycja w Łebie prezentuje około 4500 okazów, oraz bardzo bogatą kolekcję przedmiotów użytkowych związanych z motylami i owadami. Ponadto dla najmłodszych przygotowaliśmy OWADZIE KINO z Pszczółką Mają, a dla starszych stanowiska do obserwacji owadów pod mikroskopem i TEST wiedzy o owadach.
Nasze muzea powstały po to, żeby wzbudzać zachwyt i naturalną ciekawość świata przyrodniczego wśród zwiedzających je turystów. Dwie oddzielne ekspozycje liczące ponad osiem tysięcy okazów powstały z prywatnych zbiorów dwóch osób Stanisława i Tomasza. W naszych muzeach obejrzycie egzotyczne motyle i ćmy, a także chrząszcze, patyczaki, straszyki, pluskwiaki, gigantyczne pająki ptaszniki oraz jadowite skolopendry i skorpiony z całego świata. Muzeum Motyli to idealne miejsce nie tylko dla entuzjastów owadów, ale dla każdego, kto jest ciekawy świata. Poza owadami znajdziecie u nas mnóstwo przedmiotów związanych z owadami, takich jak: monety, znaczki, biżuterię, ceramikę i przedmioty użytkowe. Mamy nadzieję, ze już wkrótce spotkamy się na miejscu i zabierzemy Was w podróż do świata na sześciu nogach...


Muzeum bursztynu
Nasze Muzeum to z pewnością zastrzyk wiedzy z różnych dziedzin nauki, dla wszystkich ciekawych świata.To też zabawa dla dzieci i dorosłych, a to za sprawą przenoszących nas w czasie komnat.Odwiedzając je przejdziesz przez BURSZTYNOWY LAS sprzed 40 milionów lat, odwiedzisz świat EPOKI LODOWCOWEJ, by wreszcie wejść na SALĘ EDUKACYJNĄ i pofruwać z owadami a zakończyć wędrówkę w BURSZTYNOWEJ KOMNACIE


Ruiny kościoła św. Mikołaja
Do dziś zachowała się jedynie część muru ceglanego, który stoi w tym samym miejscu co kiedyś (ul. Turystyczna). Widoczny fragment to najprawdopodobniej narożny fragment lewej nawy głównej. Choć, przyznaję z bólem, nie są to szczątki spektakularne. Ani, niestety, nawet ciekawe. Choć do rejestru zabytków.

Dawna Łeba położona była na zachodniej stronie rzeki Łeba. W miejscowości stał wówczas Kościoł św. Mikołaja. Po sztormie z 1558 roku i następnym w roku 1570 miasto w dużej części zostało zniszczone. Mieszkańcy porzucili zniszczony teren i przenieśli się na prawy brzeg rzeki. Dawne miasto dalej było niszczone przez siły natury. W 1590, na nowym terenie, rozpoczęto budowę nowego kościoła (pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny), do którego użyto odzyskany materiał budowlany z dawnej świątyni.



W okolicy:
Najbliższy przewodnik:
w przygotowaniu

Na wschód:

Podczas każdego letniego weekendu na Półwysep Helski wjeżdża 12 tys. samochodów, a na kempingach, które przeznaczone są dla 400 osób przebywa ich 1500. W ten sposób jeden z najcenniejszych przyrodniczo obszarów powoli znika. Jedynym ratunkiem dla degradowanego oraz rozjeżdżanego przez tysiące pojazdów półwyspu jest wprowadzenie reglamentacji wjazdów.


Fokarium na Helu

Ponieważ Stacja Morska UG jest jedyną tego typu placówką w Polsce, jest ona otwarta na potrzeby badawcze całego środowiska naukowego kraju i stanowi oparcie terenowe dla wszystkich grup badawczych pracujących w tym rejonie (zespołów akademickich różnych uczelni, instytutów branżowych oraz Polskiej Akademii Nauk). Jej eksperymentalna i socjalna baza są utrzymywane w stałej gotowości dla osób i grup badawczych, którym tego rodzaju placówki są niezbędne dla wykonania podjętych projektów badawczych w tym rejonie. Zgodnie z naturą badań przyrodniczych, stacja jest dostępna 24 godziny na dobę, każdego dnia roku. Położenie placówki w centralnym punkcie Zatoki Gdańskiej stwarza możliwości wykonywania badań w obrębie morza otwartego oraz jego strefy przybrzeżnej.

W rejonie Zatoki Gdańskiej i Puckiej występują morświny- niewielkie walenie, dalecy krewni kaszalota i orki. Morświny to niewielkie walenie tworzące osobną rodzinę (Phocoenidae). Dorastają do ok. 180 cm, żyją maksymalnie kilkanaście lat. Charakterystycznymi cechami morfologicznymi morświnów są krótki, ścięty pysk i niska, trójkątna płetwa grzbietowa- cechy wyraźnie różniące je od delfinów. Dzisiaj gatunek chroniony na całym Bałtyku, w przeszłości uważany za konkurenta dla rybołówstwa, był obiektem regularnych polowań.


Babka bycza jest niewielką rybą strefy przybrzeżnej dorastającą do 25 cm długości. Potrafi przeżyć w wodzie słodkiej, jak i silnie zasolonej. Ze względu na swoje ekologiczne predyspozycje ma wszelkie szanse by zająć siedliska innych ryb. Głównym argumentem przemawiającym za tą tezą jest jej olbrzymia rozrodczość, gdyż od czasu pojawienia się pierwszych sztuk prawdopodobnie w 1987 roku jej populacja obecnie sięga kilku milionów osobników.




Najbliższy przewodnik:
w przygotowaniu

Na południe:

Zamek krzyżacki w Lęborku:


Zamek krzyżacki w Lęborku powstał w połowie XIV wieku, zbudowany został na planie prostokąta, bez dziedzińca. Niewielki zamek był siedzibą krzyżackiego wójta. Po wojnie trzynastoletniej w granicach Polski do 1657 roku. Po wielu przebudowach z oryginalnej budowli zostało niewiele. Obecnie siedziba sądu.






Najbliższy przewodnik:
Słupsk >>>

Na zachód:


Ruchome wydmy

Wydmy występujące na Mierzei Łebskiej i na terenie Słowińskiego Parku Narodowego nieustannie się przemieszczają. Wydmy w Słowińskim Parku Narodowym to największy obszar wędrującego piasku w Europie Środkowej i jeden z najbardziej rozległych na całym kontynencie. Nadmorskie wydmy powstały z piasków naniesionych przez fale morskie. W Polsce wydmy występują na bardzo wielu obszarach, mają jednak w większości charakter wydm utrwalonych. Wydmy wędrujące spotyka się jedynie w rejonie nadmorskim.

W tym Parku Narodowym prócz malowniczych terenów strzeże się również indywidualne gatunki flory i fauny. W obszarach leśnych dominuje sosna, ale zastaniemy także dęby, buki, modrzewie i świerki. Wśród innych roślin występują w tej okolicy: storczyk plamisty, piaskownica, honekia piaskowa, rosiczka lub rukwiel nadmorska. Park to też miejsce lęgowe wielu gatunków ptaków: przeróżne gatunki kaczek, łabędzie krzykliwe, bataliony, bociany czarne, bądź żurawie. Można również spotkać puchacza, borsuka, jenota czy też łosia, to również siedlisko żmij.


Latarnia morska Czołpino

Latarnia Czołpino jest najbardziej oddaloną od skupisk ludzkich tego rodzaju budowlą. Wybudowano ją w odległości około tysiąca metrów od brzegu, pomiędzy miejscowościami Łeba i Rowy, na terenie Słowińskiego Parku Narodowego. Latarnia, wybudowana na wysokim wzgórzu, wznosi się na wysokość 25 metrów.

Aby dojść do latarni trzeba przebyć pieszo 1,5 km odcinek szlaku wytyczonego wśród dziko rosnącego lasu. Będąc na tarasie latarni, można podziwiać piękne widoki rozciągające się na ruchome wydmy oddzielające jezioro Łebsko od morza.


Muzeum Przyrodnicze SPN - Czolpino

Zobaczymy tu ekspozycję prezentującą przyrodę najważniejszych ekosystemów Słowińskiego Parku Narodowego: morza, plaży, wydm, lasów i jezior. Fotogramy, gabloty z preparowanymi zwierzętami występującymi w parku pozwalają na zapoznanie się bliżej z przyrodą, którą normalnie trudno nam będzie doświadczyć na żywo. W Muzeum znajdują się również eksponaty archeologiczne, m.in. narzędzia i naczynia, jakimi posługiwała się ludność zamieszkująca Pomorze w odległych epokach archeologicznych.

Skansen Słowińców w Klukach
Skansen Słowińców w Klukach jest swego rodzaju uroczyskiem. Wieś, wbita miedzy przyjeziorne lasy i pola, nie ma żadnych oznak turystycznych. No, może poza rozległym parkingiem i małą budka z hamburgerami. A przecież w sezonie, niemal codziennie przyjeżdżają tu tłumy wczasowiczów, czy to w ramach rodzinnej wycieczki, czy wycieczki fakultatywnej, wykupionej w łebskim biurze podroży.

Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach powstało z myślą ratowania kultury materialnej dawnej ludności kaszubskiej, zwanej Słowińcami. Położenie Muzeum w środku funkcjonującej małej, wiejskiej społeczności, w centrum Parku Narodowego dodaje mu autentyczności i podkreśla symbiozę z otaczającą go przyrodą. Stare chałupy i zagrody tętnią życiem w trakcie licznych imprez folklorystycznych odtwarzających dawną kulturę, czas minionej epoki. Tysiące turystów i mieszkańców regionu przybywa do Muzeum na Czarne Wesele, główną imprezę otwierającą sezon.


Rowokół

Nieopodal wsi Smołdzino wznosi się na prawie 115 m n.p.m porośnięte lasem wzgórze Rowokół. Jest to morena czołowa pozostałość działań lodowca. Na szczycie wzgórza udostępniona jest wieża widokowa z pięknym widokiem na jezioro Gardno, Łebsko, ruchome wydmy w Słowińskim Parku Narodowym czy Morze Bałtyckie, wsie Smołdzino, Gardna Wielka, Rowy.

Przez dawnych mieszkańców tych ziem zwanych Słowińcami uznawany był za świętą górę, najpierw w mitologii pogańskiej, później w średniowieczu jako miejsce kultu maryjnego. Z górą związane są także liczne mity i legendy. O zatopionych dzwonach ze zniszczonej kaplicy na szczycie, o gorejących pieniądzach i skarbach legendarnych piratów Braci Witalijskich, którzy podobno mieli swoją siedzibę na Rowokole


Żelazo - Pałac rodu von Bandemer

Barokowy pałac w Żelazie zbudowany został w II połowie XVIII wieku, z inicjatywy rodu von Bandemerów. W XIX wieku założenie zostało rozbudowane przez dodanie nowego skrzydła. Od czasów nadania przez księcia Bogusława X, aż do końca II wojny światowej wieś pozostawała w rękach rodu von Bandemerów. Jedną z bardziej znanych mieszkanek pałacu w Żelazie była Cordula von Bandemer, która pozostawiła po sobie wiele cennych obrazów. Ostatnimi właścicielami dóbr w Żelazie byli Alferd i jego syn Rudolf von Bandemerowie. Obecnie zrujnowany pałac prawdopodobnie jest własnością Skarbu Państwa i czeka na bogatego inwestora. (tekst: https://zamki.rotmanka.com)


Komnino - pałac (z zewnątrz niezbyt ciekawy)

W Komninie znajduje się murowany pałac z przełomu XIX i XX wieku wraz z pozostałościami po parku. Po II wojnie światowej pałac został przebudowany. Był on użytkowany jako ośrodek kolonijny Miejskiego Przedsiębiorstwa Remontowo Budowlanego ze Słupska. Później mieścił się tam ośrodek kolonijny firmy Naftobudowa z Krakowa. (tekst z https://pomorskie.dipp.info.pl)


Główczyce - pałac Puttkamerów

Główczyce - wieś gminna położona w północno - zachodniej części powiatu, wzmiankowana w dokumentach już w XIII wieku. Od II połowy XV wieku, aż do końca 1945 roku dobra główczyckie znajdowały się w rękach zamożnego rodu von Puttkamer.
Ostatnim dziedzicem był Gerhard von Puttkamer. W Główczycach podobnie jak w Cecenowie najdłużej przetrwała mowa kaszubska. Ostatnie nabożeństwo w miejscowym języku odbyło się tu w 1886 roku. W latach międzywojennych Główczyce pod zarządami von Puttkamerów należały do jednej z najlepiej prosperujących wsi w powiecie. Znajdowały się tutaj trzy banki, liczne zakłady produkcyjne, usługowe i rzemieślnicze. Wieś była także ważnym ośrodkiem oświatowym i kulturotwórczym z licznymi towarzystwami sportowymi, śpiewaczymi i twórczymi. Do najcenniejszych obiektów zabytkowych w Główczycach należy pałac - będący świadectwem minionej epoki. Zbudowany został w połowie XIX wieku w stylu neogotyckim, w latach 1910 - 1911 rozbudowany o południowe skrzydło. W rzucie przyziemia pałac posiada kształt litery T. Budynek został wymurowany z cegły, pokryty dachem dwuspadowym. Jest budynkiem jednopiętrowym, podpiwniczonym. W pałacu do lat 90-tych XX wieku zachowała się oryginalna XIX-wieczna stolarka drzwiowa i pełne wyposażenie gabinetu z herbami Puttkamerów. W 1995 roku wybuchł pożar, który poważnie uszkodził zabytkowy obiekt. (tekst: pomorskie.travel/)

Skórzyno

Wieś wzmiankowana jest w XII w. jako darowizna dla klasztoru norbertanek w Słupsku. Od początku XVI w. była lennem najpierw rodziny von Stojentin, później (do 1945 r.) von Bonin. Ostatni właściciele zbudowali w 1870 r. klasycystyczny pałac na planie wydłużonego prostokąta z głównym wejściem od strony południowej. Na parterze znajdowały się pomieszczenia reprezentacyjne, mieszkalne i gospodarcze, na piętrze - mieszkalne. Wejście główne osłania czterokolumnowy portyk przykryty balkonem. Od północy z pałacem sąsiaduje park krajobrazowy. Obecnie (2017) zabudowania gospodarcze są własnością prywatną i są niedostępne. Pałac pełni funkcje mieszkalne (parter), znaczna część jest zdewastowana i nieużywana. (tekst: polska-niezwykla.pl)

Cecenowo - pałac w ruinie

Dwór zbudowany na pocz. XIX w. na miejscu drewnianego. Rozbudowany w latach 1864-1889 o piętrowe skrzydło dla Eveliny von Zitzewitz. - Na pocz. XIII w. wieś należała: park z pięknym okazem tulipanowca o obwodzie 3,40 m. (tekst: www.polskiezabytki.pl/)


Bagna izbickie - torfowisko
Leśny rezerwat położony w okolicy jeziora Łebsko, o powierzchni 281 ha (utworzony w roku 1982). Ochronie rezerwatu podlegają głównie brzeziny bagienne i zbiorowiska wrzosowisk atlantyckich.Znajdują się tu również stanowiska licznych gatunków roślin podlegających ochronie (m. in. wrzosiec bagienny, woskownica europejska, rosiczka okrągłolistna, przygiełka biała, turzyca bagienna, modrzewnica, bażyna czarna i bagno zwyczajne). Najbliższe miejscowości to Izbica i Ciemino. Planowane jest znaczne powiększenie rezerwatu o atlantyckie wrzosowiska od pn i pd., a także o kompleks wrzosowisk na zachód aż po granicę Słowińskiego Parku Narodowego. Od 2004 r. rezerwat wraz z otoczeniem jest zgłoszony do sieci Natura 2000.

Jezioro Gardno
Jezioro Gardno zajmuje obszar blisko 2500 ha i jest to jezioro o średniej głębokości wynoszącej zaledwie 1,3 m (maksymalna głębokość wynosi 2,6 m). W części centralnej jeziora leży Wyspa Kamienna o powierzchni 0,6 ha - obszar wyspy stanowi rezerwat przyrody (Ochronie rezerwatu podlegają miejsca lęgowe kormorana czarnego i mewy srebrzystej). Bezpośrednio nad jeziorem leżą nadmorskie Rowy, około 4 km od jeziora znajduje się też Dębina a w przybliżeniu 7 km Poddąbie. Nad Jeziorem Gardno leżą jeszcze miejscowości: Gardna Wielka, Gardna Mała i Retowo.


Copyright © MUWIT.pl    O portalu |  autorzy |